Zasada

Skup się na akcentowanej samogłosce: schon ma długie o; schön ma długie, przednie, zaokrąglone ö. Posłuchaj każdego pełnego przykładu, potem powtórz słowo docelowe i wróć do zdania. Samogłoski długie i krótkie mogą różnić się nie tylko czasem trwania, ale i barwą, więc samo przedłużanie skądinąd identycznego dźwięku nie jest pełną techniką. Do interpretacji wzorca skorzystaj z podlinkowanych wskazówek dotyczących wymowy ze słownika.

Porównaj konstrukcje
SłowoZnaczenie
schonbereits
schönangenehm oder hübsch

Unikaj zlewania docelowych samogłosek

  • „schon“ und „schön“ brauchen hier keinen hörbaren Vokalunterschied. schon hat ein langes o; schön hat ein langes vorderes gerundetes ö.

    Kontrast niesie znaczenie: schon to już; schön to piękny lub miły. Porównaj zarówno długość, jak i barwę samogłoski ze wzorcem ze słownika. To ćwiczenie nie przyznaje automatycznej oceny wymowy.

Przykłady

  • Der letzte Gast ist schon angekommen.Ostatni gość już przyjechał.schon oznacza tu już. Porównaj akcentowaną samogłoskę z sąsiednim przykładem; schon ma długie o; schön ma długie, przednie, zaokrąglone ö.
  • Der Blick über die Dächer ist schön.Widok na dachy jest piękny.schön oznacza tu piękny lub miły. Porównaj akcentowaną samogłoskę z sąsiednim przykładem; schon ma długie o; schön ma długie, przednie, zaokrąglone ö.
  • Ich habe die Karten schon gestern gekauft.Bilety kupiłem już wczoraj.schon oznacza tu już. Porównaj akcentowaną samogłoskę z sąsiednim przykładem; schon ma długie o; schön ma długie, przednie, zaokrąglone ö.
  • Wir wünschen euch einen schönen Nachmittag.Życzymy wam miłego popołudnia.schön oznacza tu piękny lub miły. Porównaj akcentowaną samogłoskę z sąsiednim przykładem; schon ma długie o; schön ma długie, przednie, zaokrąglone ö.
  • Die ersten Blumen blühen schon im Garten.W ogrodzie kwitną już pierwsze kwiaty.schon oznacza tu już. Porównaj akcentowaną samogłoskę z sąsiednim przykładem; schon ma długie o; schön ma długie, przednie, zaokrąglone ö.
  • Dieser schmale Weg ist besonders schön im Herbst.Ta wąska ścieżka jest szczególnie piękna jesienią.schön oznacza tu piękny lub miły. Porównaj akcentowaną samogłoskę z sąsiednim przykładem; schon ma długie o; schön ma długie, przednie, zaokrąglone ö.

Odczyt korzysta z niemieckiego głosu syntetycznego dostępnego na urządzeniu. Jakość i dostępność są różne; funkcja nie ocenia twojej wymowy.

Uważaj

Nie zastępuj kontrastu samogłosek większą głośnością ani dodatkową, wymyśloną sylabą. Zachowaj rozpoznawalne spółgłoski wokół samogłoski. Odczyt na urządzeniu zależy od niemieckiego głosu zainstalowanego w przeglądarce i może nie oddawać każdej subtelnej różnicy równie wyraźnie; to odtwarzanie syntetyczne, a nie nagranie człowieka ani ocena wymowy.

Spróbuj samodzielnie

  1. Które słowo oznacza „już“: schon czy schön? Następnie wypowiedz pierwsze zdanie przykładowe.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    schon. Der letzte Gast ist schon angekommen.

    schon oznacza już; pierwszy przykład podaje pełny kontekst.

  2. Wyjaśnij różnicę w wymowie między „schon“ i „schön“. Nie zmieniaj tylko głośności.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    schon hat ein langes o; schön hat ein langes vorderes gerundetes ö.

    schon ma długie o; schön ma długie, przednie, zaokrąglone ö. Odpowiedź wymaga rozróżnienia dźwięków, a nie tylko opisu pisowni.

  3. Wypowiedz po jednym własnym zdaniu z „schon“ i „schön“. Inna osoba, nie widząc tekstu, ma rozpoznać, które słowo masz na myśli.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    Mögliche Satzmuster: Ich habe die Karten schon gestern gekauft. Wir wünschen euch einen schönen Nachmittag. Prüfe, ob die Wörter unterschiedlich und verständlich gesprochen sind.

    Możliwych zdań jest wiele. Sukces oznacza tu, że zamierzone słowo daje się rozpoznać w kontekście; ta strona nie ocenia automatycznie Twojego nagrania ani nie potwierdza akcentu.

Użyj tego dzisiaj

Jeśli chcesz porównać kolejne próby, nagraj się w swojej aplikacji do nagrywania. Powiedz jedno własne zdanie z schon i jedno z schön, a potem zapytaj słuchacza, które znaczenie usłyszał, nie pokazując mu słów. Jeśli słowa się mylą, wróć do akcentowanej samogłoski zamiast przyspieszać całe zdanie.