Utworzysz formy słowa ekmek (chleb) i zobaczysz, dlaczego jego ostatnia litera w jednych formach się zmienia, a w innych nie.

Zasada

Wyrazy dwu- i więcejsylabowe zakończone na k zwykle zmieniają je w ğ przed końcówką zaczynającą się od samogłoski: ekmek → ekmeği, ekmeğe, ekmeğim, ekmeğimiz. Przed końcówką zaczynającą się od spółgłoski k zostaje: ekmekler, ekmekte, ekmekten, ekmekçi.

Porównaj konstrukcje
KońcówkaFormaTemat kończy się na
-iekmeğiekmeğ-
-eekmeğeekmeğ-
-imekmeğimekmeğ-
-imizekmeğimizekmeğ-
-lerekmeklerekmek-
-teekmekteekmek-
-tenekmektenekmek-
-çiekmekçiekmek-

Przykłady

Odczyt korzysta z tureckiego głosu syntetycznego dostępnego na urządzeniu. Jakość i dostępność są różne; funkcja nie ocenia twojej wymowy.

Uważaj

Uczący się zwykle popełniają jeden z dwóch błędów: zostawiają k (ekmeki, ekmeke) albo przenoszą ğ do każdej formy (ekmeğler, ekmeğte). Decyduje pierwsza litera końcówki, a nie rzeczownik.

Spróbuj samodzielnie

  1. Dodaj właściwą końcówkę: Mój chleb jest świeży.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    ekmeğim

    ekmeğim: końcówka -im zaczyna się od samogłoski, więc k zmienia się w ğ, a i pasuje do przedniej samogłoski e.

  2. Dodaj właściwą końcówkę: Smaruję chleb masłem.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    ekmeğe

    ekmeğe: -e zaczyna się od samogłoski, więc k staje się ğ, a e pasuje do przedniej samogłoski wyrazu.

  3. Dodaj liczbę mnogą: W piekarni są ciepłe chleby.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    ekmekler

    ekmekler: -ler zaczyna się od spółgłoski, więc nic nie łagodnieje, a po samogłosce e jest -ler.

  4. Dodaj miejscownik: W chlebie nie ma soli.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    ekmekte

    ekmekte: -te zaczyna się od spółgłoski, więc k zostaje; jest t, bo k jest bezdźwięczne.

Użyj tego dzisiaj

Napisz trzy zdania o chlebie w swoim domu: jedno z ekmeği, jedno z ekmeğimiz i jedno z ekmekte lub ekmekten. Zakreśl pierwszą literę każdej końcówki.