yer (miejsce): yerde, yerim, yerinde

Zasada

Yer (miejsce, ziemia, podłoga) ma jedną sylabę i samogłoskę przednią, więc wszystkie końcówki są przednie: yerler, yerde, yere, yerden, yerim, yerimiz. Temat się nie zmienia. Yerde, yere i yerden często znaczą na ziemi, na ziemię i z ziemi: yere oturmak to usiąść na podłodze.

Przykłady

• Bu yer çok güzel.To miejsce jest bardzo ładne.
• Otobüste hiç yer yok.W autobusie nie ma w ogóle miejsca.
• Kitabı yerine koydum.Odłożyłem / Odłożyłam książkę na miejsce.Yerine to yer + -i (jego) + -ne: po końcówce dzierżawczej celownik -e dostaje łączące n.
• Yerde su var.Na podłodze jest woda.
• Çocuklar yere oturdu.Dzieci usiadły na podłodze.
• Telefon yerinde değil.Telefonu nie ma na miejscu.
• Bu yeri çok seviyorum.Bardzo lubię to miejsce.Bu yeri to określone dopełnienie, więc yer ma biernik -i. Ta sama forma znaczy też „jego miejsce”; rozstrzyga zdanie.
• Evin yeri çok güzel.Położenie domu jest bardzo ładne.W Evin yeri właściciel ev ma dopełniacz -in, a yer końcówkę dzierżawczą -i, więc yeri nie jest tu dopełnieniem.
• yerimizdena naszym miejscuyer·imiz-imiz / -ımız / -umuz / -ümüz: nasz·de-de / -da / -te / -ta: w, na, przy
• yerindenze swojego miejscayer·i-i / -si: jego, jej, tego·nWstawne n: evinde, evinden, evine·den-den / -dan / -ten / -tan: z, od

Uważaj

Po końcówce dzierżawczej -i (jego miejsce) końcówka przypadka zaczyna się od n: yerinde, yerine, yerinden, nigdy yeride ani yeriye. Sama forma yeri może też być dopełnieniem lub znaczyć „jego miejsce”; rozstrzyga zdanie.

Spróbuj samodzielnie

1. Dodaj miejscownik do yer (ziemia): na ziemi.

   Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

   yerde

   yerde: ostatnia samogłoska e jest przednia, a r dźwięczne, więc miejscownik to -de; słowo znaczy wtedy na ziemi.

2. Dodaj do yer (miejsce) końcówkę „mój”: moje miejsce.

   Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

   yerim

   yerim: końcówka „mój” po spółgłosce to -im z przednią samogłoską i; temat zostaje yer.

3. Dodaj do yer (miejsce) najpierw „jego”, potem miejscownik: na swoim miejscu.

   Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

   yerinde

   yerinde: yer + -i (jego) + n + -de; n pojawia się, bo po końcówce dzierżawczej następuje końcówka przypadka.

4. Dodaj do yer (miejsce) najpierw „nasz”, potem ablatyw: z naszego miejsca.

   Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

   yerimizden

   yerimizden: -imiz (nasz) stoi przed przypadkiem, a ablatyw po dźwięcznym z to -den.

Użyj tego dzisiaj

Napisz trzy zdania o tym, gdzie w twoim pokoju coś ma swoje miejsce, i użyj raz yerinde lub yerine.