Wstawne n: evinde, evinden, evine

Zasada

Gdy po dzierżawczym 3. osoby (-i/-ı/-u/-ü, po samogłosce -si/-sı/-su/-sü, w liczbie mnogiej -leri/-ları) stoi końcówka przypadka, wstawia się między nie spółgłoskę n: evi + de = evinde, kapısı + a = kapısına. Końcówka przypadka stosuje potem zwykłą harmonię samogłosek, a miejscownik i ablatyw po dźwięcznym n zaczynają się od d: evinde, okulundan, kedisini, evinin.

Przykłady

• Annem şimdi evinde.Moja mama jest teraz w swoim domu.Po dzierżawczym -i przed miejscownikiem pojawia się n: ev-i-n-de. Bez przyrostka dzierżawczego byłoby samo evde, bez n.
• Ali her sabah okuluna yürüyor.Ali co rano idzie pieszo do swojej szkoły.
• Babam arkadaşından mektup alıyor.Mój tata dostaje list od swojego przyjaciela.
• Ayşe kedisini çok seviyor.Ayşe bardzo kocha swojego kota.
• Senin evinde çay var.W twoim domu jest herbata.Tu evinde to ev-in-de: -in znaczy „twój”, więc n należy do końcówki dzierżawczej i nic nie jest wstawiane. Te same litery znaczą też „w jego domu”, gdzie n jest wstawką; zaimek senin albo kontekst pokazuje, o co chodzi.
• evindew jego lub jej domuev·i-i / -si: jego, jej, tego·nWstawne n: evinde, evinden, evine·de-de / -da / -te / -ta: w, na, przy
• kapısınado jego lub jej drzwikapı·sı-i / -si: jego, jej, tego·nWstawne n: evinde, evinden, evine·a-e / -a / -ye / -ya: do, ku
• evlerindenz ich domówev·lerLiczba mnoga -ler / -lar: forma i miejsce·i-i / -si: jego, jej, tego·nWstawne n: evinde, evinden, evine·den-den / -dan / -ten / -tan: z, od
• kedisinijego lub jej kota (jako dopełnienie)kedi·si-i / -si: jego, jej, tego·nWstawne n: evinde, evinden, evine·i-i / -ı / -u / -ü: określone dopełnienie
• evimdew moim domuev·im-im / -ım / -um / -üm / -m: mój, moja, moje·de-de / -da / -te / -ta: w, na, przy

Uważaj

Spółgłoska n pojawia się tylko po 3. osobie. Po evim („mój dom”) i evimiz („nasz dom”) końcówka dochodzi wprost: evimde, evimizde, nigdy evimnde. Nie pomijaj jednak n po „jego”: evide jest błędne. Uwaga: evinde znaczy też „w twoim domu” (senin evinde); tam n należy do -in.

Spróbuj samodzielnie

1. Dodaj miejscownik do evi (jego lub jej dom): w jego lub jej domu.

   Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

   evinde

   evinde: evi kończy się już samogłoską, więc końcówkę miejscownika oddziela od niej n, a po dźwięcznym n zaczyna się ona od d.

2. Dodaj celownik do kapısı (jego lub jej drzwi): do jego lub jej drzwi.

   Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

   kapısına

   kapısına: po samogłosce w kapı dzierżawczy ma postać -sı, potem wchodzi n, a celownik przyjmuje a przez tylną samogłoskę ı.

3. Dodaj miejscownik do evim (mój dom): w moim domu.

   Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

   evimde

   evimde: evim to dzierżawczy 1. osoby kończący się spółgłoską m, więc -de dołącza bezpośrednio, bez n.

4. Dodaj ablatyw do okulu (jego lub jej szkoła): z jego lub jej szkoły.

   Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

   okulundan

   okulundan: okulu kończy się dzierżawczym -u; po wstawnym n ablatyw ma postać -dan (tylna samogłoska u, dźwięczne n).

Użyj tego dzisiaj

Napisz cztery zdania o tym, gdzie są rzeczy przyjaciela (jego dom, torba, szkoła, kot), każde z końcówką przypadka. Podkreśl każde n.