Zbudujesz najważniejsze formy słowa sokak (ulica) i zobaczysz, kiedy jego ostatnia litera się zmienia, a kiedy nie.

Zasada

Wyraz dwusylabowy kończący się na k zwykle zmiękcza je do ğ przed końcówką zaczynającą się od samogłoski: sokağı, sokağa, sokağım, sokağın. Przed spółgłoską k zostaje: sokaklar, sokakta, sokaktan. Wszystkie samogłoski są tylne, więc końcówki to -lar, -ta, -tan, z t, bo k jest bezdźwięczne.

Porównaj konstrukcje
KońcówkaFormaLitera tematu
-sokakk
-larsokaklark
-ısokağığ
-asokağağ
-tasokaktak
-tansokaktank
-ınsokağınğ
-ımsokağımğ
-ımızsokağımızğ
-larısokaklarık

Przykłady

  • Çocuklar sokakta oynuyor.Dzieci bawią się na ulicy.
  • Bu sokağı çok seviyorum.Bardzo lubię tę ulicę.Tutaj k zmieniło się w ğ, bo końcówka dopełnienia -ı zaczyna się od samogłoski.
  • Sokağın sonunda küçük bir fırın var.Na końcu ulicy jest mała piekarnia.Sokağın (ulicy) łączy się z sonunda (na jej końcu): właściciel dostaje -ın, rzecz posiadana własną końcówkę.
  • Gül Sokağı'nda oturuyorum.Mieszkam na ulicy Gül.Nazwa ulicy zwykle występuje z formą dzierżawczą: Gül Sokağı. Miejscownik dostaje wtedy n (-nda), a apostrof oznacza nazwę własną.
  • Okula bu sokaktan gidiyoruz.Do szkoły chodzimy tą ulicą.Przy ulicy ablatyw -tan może znaczyć „którędy”, a nie tylko „z”.
  • sokaklarulicesokaklarLiczba mnoga -ler / -lar: forma i miejsce
  • sokağımıznasza ulicasokağımız-imiz / -ımız / -umuz / -ümüz: naszK zmieniło się w ğ, bo -ımız zaczyna się od samogłoski.
  • sokaklarımızdanz naszych ulicsokaklarLiczba mnoga -ler / -lar: forma i miejsceımız-imiz / -ımız / -umuz / -ümüz: naszdan-den / -dan / -ten / -tan: z, od

Odczyt korzysta z tureckiego głosu syntetycznego dostępnego na urządzeniu. Jakość i dostępność są różne; funkcja nie ocenia twojej wymowy.

Uważaj

Nazwę ulicy zwykle mówi się z formą dzierżawczą, Gül Sokağı, a następujący po niej miejscownik dostaje dodatkowe n: Gül Sokağı'nda, nie Gül Sokakta. Nie przenoś też ğ przed końcówki spółgłoskowe: form sokağta i sokağlar nie ma.

Spróbuj samodzielnie

  1. Dodaj do sokak (ulica) „mój” (-ım): moja ulica.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    sokağım

    sokağım: -ım zaczyna się od samogłoski, więc k zmienia się w ğ, a ı pasuje do tylnej samogłoski a.

  2. Dodaj do sokak (ulica) miejscownik (-ta): na ulicy.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    sokakta

    sokakta: -ta zaczyna się od spółgłoski, więc k zostaje; końcówka zaczyna się od t, bo k jest bezdźwięczne.

  3. Dodaj do sokak (ulica) celownik (-a): na ulicę.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    sokağa

    sokağa: celownik -a zaczyna się od samogłoski, więc k zmienia się w ğ, a a pasuje do tylnych samogłosek wyrazu.

  4. Dodaj do sokak (ulica) liczbę mnogą (-lar): ulice.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    sokaklar

    sokaklar: -lar zaczyna się od spółgłoski, więc nic się nie zmiękcza, a tylne samogłoski dają -lar.

Użyj tego dzisiaj

Napisz trzy zdania o ulicy, przy której mieszkasz: jedno z sokağımız, jedno z sokakta i jedno z sokaktan. Zakreśl pierwszą literę każdej końcówki.