çarpışmak: chocar entre sí

Puedes nombrar a ambos participantes juntos o añadir a uno con «con»; ambos patrones describen un choque.

La idea

Çarp- con el recíproco -ış da çarpış-. Nombra varios participantes o a otro con «con»: iki bisiklet çarpıştı, seninle çarpıştım.

Estructuras para comparar
Persona	Presente con -iyor	Pasado	Futuro
ben	çarpışıyorum	çarpıştım	çarpışacağım
sen	çarpışıyorsun	çarpıştın	çarpışacaksın
o	çarpışıyor	çarpıştı	çarpışacak
biz	çarpışıyoruz	çarpıştık	çarpışacağız
siz	çarpışıyorsunuz	çarpıştınız	çarpışacaksınız
onlar	çarpışıyorlar	çarpıştılar	çarpışacaklar

Ben dar koridorda sürekli biriyle çarpışıyorum.En el pasillo estrecho choco constantemente con alguien.
Dün kapının önünde birbirimizle çarpıştık.Ayer chocamos entre nosotros delante de la puerta.
Yarın provada sahnede seninle çarpışacağım.Mañana en el ensayo chocaré contigo en el escenario.
İki bisiklet virajda çarpıştı.Dos bicicletas chocaron en la curva.
Top duvara çarptı; iki top birbiriyle çarpıştı.La pelota chocó contra la pared; dos pelotas chocaron entre sí.
Kalabalıkta çarpışmamak için yavaş yürüdük.Caminamos despacio entre la multitud para no chocar con la gente.

La lectura utiliza una voz turca sintética disponible en tu dispositivo. La calidad y disponibilidad varían; no evalúa tu pronunciación.

Un golpe normal contra una pared es duvara çarpmak. Çarpışmak destaca el choque entre participantes; nómbralos claramente.

Completa en presente con -iyor: Ben bu koridorda sürekli biriyle ___. (çarpışmak)
Mostrar la respuesta o un ejemplo de respuesta
çarpışıyorum
çarpışıyorum: la acción presente lleva la terminación de primera persona porque el sujeto es ben.
Completa en pasado definido con -di: Biz dün kapının önünde ___. (çarpışmak)
Mostrar la respuesta o un ejemplo de respuesta
çarpıştık
çarpıştık: dün sitúa el hecho ayer; la -k final concuerda con biz.
Completa en futuro: Ben yarın provada seninle ___. (çarpışmak)
Mostrar la respuesta o un ejemplo de respuesta
çarpışacağım
çarpışacağım: usa el futuro pedido en el ejercicio; su k pasa a ğ ante la vocal de la terminación de ben.

Describe dos veces un choque leve en el pasillo: nombra a ambos y después usa «con».