Utworzysz nazwę języka od nazwy narodu i wybierzesz właściwą z czterech form.

Zasada

Końcówka nazw języków ma cztery formy: -ca, -ça, -ce i -çe. Ostatnia samogłoska rdzenia wybiera samogłoskę (a ı o u dają a, e i ö ü dają e), a ostatnia głoska wybiera spółgłoskę: ç po jednej z ç f h k p s ş t, w pozostałych przypadkach c. Tak z Alman powstaje Almanca, z Arap Arapça, z İngiliz İngilizce, a z Türk Türkçe.

Porównaj konstrukcje
FormaRdzeńWynikOstatnia samogłoska + głoska
-caAlmanAlmancaa + n
-caJaponJaponcao + n
-caFransızFransızcaı + z
-çaArapArapçaa + p
-çaRusRusçau + s
-ceİngilizİngilizcei + z
-ceÇinÇincei + n
-çeTürkTürkçeü + k
-çeLehLehçee + h

Przykłady

Odczyt korzysta z tureckiego głosu syntetycznego dostępnego na urządzeniu. Jakość i dostępność są różne; funkcja nie ocenia twojej wymowy.

Uważaj

Język tworzy się od nazwy narodu, nie kraju: Almanca, nigdy Almanyaca. A po głosce bezdźwięcznej pisze się ç: Arapça, nie Arapca.

Spróbuj samodzielnie

  1. Dodaj końcówkę języka do Alman (Niemiec): język niemiecki.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    Almanca

    Almanca: Alman kończy się dźwięczną głoską n, więc spółgłoska to c, a tylna samogłoska a daje -ca.

  2. Dodaj końcówkę języka do Arap (Arab): język arabski.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    Arapça

    Arapça: p jest bezdźwięczne, dlatego spółgłoska zmienia się w ç, a tylna samogłoska a daje -ça.

  3. Dodaj końcówkę języka do İngiliz (Anglik): język angielski.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    İngilizce

    İngilizce: z jest dźwięczne, więc spółgłoska zostaje c, a przednia samogłoska i daje -ce.

  4. Dodaj końcówkę języka do Türk (Turek): język turecki.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    Türkçe

    Türkçe: k jest bezdźwięczne, więc ç; przednia samogłoska ü daje -çe, a k zostaje.

Użyj tego dzisiaj

Napisz nazwy języków pięciu znanych ci narodów i przed dodaniem końcówki zaznacz w każdym rdzeniu ostatnią samogłoskę i ostatnią głoskę.