Gebruik süre voor de duur van een tijdvak en zaman voor tijd in ruimere zin.

Het idee

Süre benadrukt hoe lang een tijdvak duurt: toplantının süresi kırk dakika. Zaman is ruimer en kan verstreken of beschikbare tijd aanduiden: yeterli zamanımız var. Het kan ook een duur beschrijven; context is belangrijker dan een starre scheiding.

Voorbeelden

  • Bu iş için yeterli zamanımız var.We hebben genoeg tijd voor deze taak.
  • Ders için ne kadar süre ayırdın?Hoeveel tijd heb je voor de les uitgetrokken?
  • Bu işi yapmak için zaman bulamadım.Ik kon geen tijd vinden om deze taak te doen.
  • Toplantının süresi kırk dakika.De vergadering duurt veertig minuten.
  • Bekleme süresi on dakika.De wachttijd is tien minuten.
  • Zaman geçiyor.De tijd verstrijkt.

Voorlezen gebruikt een synthetische Turkse stem op je apparaat. Kwaliteit en beschikbaarheid verschillen; je uitspraak wordt niet beoordeeld.

Let op

Ga er niet van uit dat zaman nooit duur kan beschrijven. Het verschil is de focus en sommige contexten overlappen.

Probeer het zelf

  1. Welk zelfstandig naamwoord benadrukt de lengte van een tijdvak? (süre / zaman)

    Toon het antwoord of een voorbeeldantwoord

    süre

    süre: dit zelfstandig naamwoord benadrukt de lengte van een tijdvak.

  2. Welk ruimer zelfstandig naamwoord kan verstrijkende of beschikbare tijd beschrijven? (süre / zaman)

    Toon het antwoord of een voorbeeldantwoord

    zaman

    zaman: dit ruimere naamwoord kan verstrijkende of beschikbare tijd beschrijven.

  3. Toplantının ___ kırk dakika. (süresi / süresini)

    Toon het antwoord of een voorbeeldantwoord

    süresi

    süresi: de bezittelijke onderwerpvorm betekent de duur ervan; süresini is accusatief.

Gebruik het vandaag

Noem de duur van een vergadering, zeg of er genoeg tijd is voor een taak en leg het focusverschil uit.