Nazwiesz właściciela rzeczy za pomocą dopełniacza i dopasujesz do niego rzecz posiadaną.

Zasada

Dopełniacz oznacza właściciela: Ali'nin kitabı, çocuğun topu. Po spółgłosce to -in, -ın, -un lub -ün, zależnie od ostatniej samogłoski; po samogłosce najpierw dochodzi n: -nin, -nın, -nun, -nün (kapının, kedinin). Rzecz posiadana dostaje także końcówkę dzierżawczą.

Porównaj konstrukcje
Ostatnia samogłoskaPo spółgłoscePrzykładPo samogłoscePrzykład
a, ı-ınkızın-nınmasanın
e, i-inevin-ninkedinin
o, u-unokulun-nunkutunun
ö, ü-üngözün-nünütünün

Przykłady

Odczyt korzysta z tureckiego głosu syntetycznego dostępnego na urządzeniu. Jakość i dostępność są różne; funkcja nie ocenia twojej wymowy.

Uważaj

Typowy błąd to oznaczenie tylko właściciela: Ali'nin kitap jest niedokończone, poprawnie jest Ali'nin kitabı. Pamiętaj też, że końcowe k w çocuk mięknie (çocuğun, nie çocukun), a ben ma nieregularne benim.

Spróbuj samodzielnie

  1. Dodaj dopełniacz do imienia Ayşe: należący do Ayşe.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    Ayşe'nin

    Ayşe'nin: imię kończy się samogłoską e, więc najpierw dochodzi n, a apostrof stoi po imieniu.

  2. Dodaj dopełniacz do çocuk (dziecko): dziecka. Uważaj na ostatnią spółgłoskę.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    çocuğun

    çocuğun: końcowe k przed samogłoską zmienia się w ğ, a ostatnia samogłoska o daje -un.

  3. Dodaj dopełniacz do kapı (drzwi): drzwi (dopełniacz).

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    kapının

    kapının: wyraz kończy się samogłoską ı, więc n daje -nın.

  4. Książka Alego jest na stole. Wpisz kitap z końcówką, która pasuje do Ali'nin.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    kitabı

    kitabı: przy Ali'nin rzecz posiadana dostaje własne -ı, a p zmienia się w b.

Użyj tego dzisiaj

Napisz cztery zdania o rzeczach należących do znanych ci osób, na przykład telefon koleżanki lub torba nauczyciela. Zaznacz końcówkę właściciela i końcówkę rzeczy posiadanej.