节日探亲：土耳其语B1故事

Bayram sabahı Elif ile kardeşi Can, anneannelerini ziyarete gitti. Elif yanında bir paket lokum getirmişti. O gün teyzelerine ve amcalarına da uğrayacaklardı. Yolda Can, “Her evde yarım saat kalsak akşama kadar herkesi görürüz,” dedi. Elif de bu planı uygun buldu.

Anneanneleri kapıyı açıp ikisine de sarıldı. Birlikte çay içerken onlara işlerini ve arkadaşlarını sordu. Sonra sehpanın üzerindeki eski fotoğraf albümünü gösterdi. “Dün dolabı düzenlerken buldum. İçinde annenizin çocukluk fotoğrafları var,” dedi. Elif saate baktı. “Bir ara fotoğraflara bakarız. Şimdi teyzeme gitmemiz gerekiyor.” Anneannesi albümü açmadan yanına koydu.

Çıkmadan önce anneanneleri mutfaktan mavi bir kutu getirdi. “Teyzeniz için kurabiye yaptım. Bunu da götürür müsünüz?” diye sordu. Elif ayakkabılarını giymek için kutuyu kapının yanına bıraktı. Can kapıda bekliyordu. İkisi aceleyle çıktı. Elif kutuyu unuttu.

Otobüs durağına varmadan telefon çaldı. Anneannesi, “Kurabiyeler burada kaldı,” dedi. Kutuyu almak için geri döndüler. Elif içeri girince sehpanın üzerinde hâlâ kapalı duran albümü gördü. Bu kez montunu çıkardı. “Anneanne, annemin fotoğraflarını şimdi görebilir miyiz?” diye sordu. Can da içeri girdi. Teyzesini arayıp biraz geç geleceklerini söyledi.

Anneannesi albümü açtı. İlk fotoğrafta anneleri, başında kocaman bir şapkayla bahçede duruyordu. Şapkanın hikâyesini dinlerken üçü de güldü. Bu kez kimse saate bakmadı. Ayrılırken Elif mavi kutuyu aldı. Getirdiği lokum paketi ise hâlâ açılmamıştı. Anneannesi pakete bakmadı bile; albümdeki başka bir fotoğrafı gösterip “Bir dahaki gelişinizde bunu da anlatırım,” dedi. Elif artık bir sonraki ziyareti yarım saate sığdırmak istemiyordu.