Nauczysz się nazw czterech pór roku, powiesz, w której porze coś się dzieje, i zrozumiesz, czemu lato i zima nie biorą zwykłej końcówki „w”.
Zasada
Cztery pory roku to ilkbahar (wiosna), yaz (lato), sonbahar (jesień) i kış (zima); samo bahar też znaczy wiosna. Aby powiedzieć „w” danej porze, ilkbahar i sonbahar biorą zwykły miejscownik: ilkbaharda, sonbaharda. Yaz i kış biorą zamiast tego stałe -ın: yazın, kışın. Pory roku to rzeczowniki pospolite, więc piszemy je małą literą i bez apostrofu.
| Pora roku | W danej porze | Typowe słowo |
|---|---|---|
| ilkbahar | ilkbaharda | çiçek |
| yaz | yazın | güneş |
| sonbahar | sonbaharda | yaprak |
| kış | kışın | kar |
Przykłady
- Yazın denize gidiyoruz.Latem jedziemy nad morze.Na „latem” rzeczownik dostaje -ın zamiast miejscownika: yazın. Ta sama stała końcówka daje kışın.
- İlkbaharda hava çok güzel.Wiosną pogoda jest bardzo ładna.Wiosna i jesień biorą zwykły miejscownik: ilkbahar kończy się dźwięcznym r, a tylna samogłoska a daje -da.
- Kışın evde çay içiyoruz.Zimą pijemy w domu herbatę.Jedno zdanie, dwie końcówki: pora roku dostaje -ın (kışın), miejsce miejscownik (evde).
- ilkbahardawiosnąilkbaharda-de / -da / -te / -ta: w, na, przy
- sonbahardajesieniąsonbaharda-de / -da / -te / -ta: w, na, przy
- Yaz sıcak, kış soğuk.Lato jest gorące, zima jest zimna.Jako podmiot pora roku stoi bez końcówki i małą literą: yaz, kış. Przymiotnik po niej nie potrzebuje słowa „jest”.
- Hangi mevsimi seviyorsun?Jaką porę roku lubisz?
- Bir yılda dört mevsim var.W roku są cztery pory roku.Po liczebniku rzeczownik zostaje w liczbie pojedynczej (dört mevsim), a yılda to yıl z miejscownikiem.
Odczyt korzysta z tureckiego głosu syntetycznego dostępnego na urządzeniu. Jakość i dostępność są różne; funkcja nie ocenia twojej wymowy.
Brak tureckiego głosu na urządzeniu. Nadal możesz przeczytać tekst.
Uważaj
Ponieważ miejscownik znaczy „w”, uczący się mówią yazda i kışta. Przy tych dwóch słowach zwykłe formy to yazın i kışın. Nie przenoś tego na wiosnę i jesień: ilkbaharın znaczyłoby „wiosny”, a „wiosną” to ilkbaharda.
Spróbuj samodzielnie
Powiedz „latem” od yaz (lato).
Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź
yazın
yazın: yaz dostaje na „latem” stałą końcówkę -ın, a nie miejscownik; po samogłosce a samogłoska końcówki to ı.
Powiedz „zimą” od kış (zima).
Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź
kışın
kışın: tak jak yaz, kış dostaje na „zimą” końcówkę -ın; forma kışta nie jest zwykła.
Powiedz „jesienią” od sonbahar (jesień).
Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź
sonbaharda
sonbaharda: jesień bierze zwykły miejscownik; r jest dźwięczne, więc końcówka zaczyna się od d, a tylna samogłoska a daje -da.
Uzupełnij: Lato jest gorące, zima jest zimna.
Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź
sıcak
sıcak: to przymiotnik „gorący”; po yaz turecki nie potrzebuje słowa „jest”, więc sam przymiotnik kończy zdanie.
Runda ćwiczeń
Odpowiedz na pytania, a tam, gdzie to możliwe, ułóż tureckie zdania i słowa. Zapamiętamy twój wynik.
Powiedz „latem” od yaz (lato).
Powiedz „zimą” od kış (zima).
Powiedz „jesienią” od sonbahar (jesień).
Uzupełnij: Lato jest gorące, zima jest zimna.
Dotykaj słów we właściwej kolejności.
Dotykaj słów we właściwej kolejności.
Dotykaj słów we właściwej kolejności.
Stuknij części w odpowiedniej kolejności, aby zbudować to słowo: wiosną
Stuknij części w odpowiedniej kolejności, aby zbudować to słowo: jesienią
Zachowaj postępy
Załóż darmowe konto, aby zapisywać na nim wyniki ćwiczeń.
Załóż konto i zapiszMam już kontoUżyj tego dzisiaj
Napisz trzy zdania o tym, co robisz lub nosisz w poszczególnych porach roku. Zaznacz każde słowo oznaczające porę roku i sprawdź, czy potrzebuje -ın, czy miejscownika.