Podasz swoje imię na dwa zwykłe sposoby, grzecznie zapytasz o imię rozmówcy i zakończysz słowami memnun oldum.

Zasada

Po turecku imię podaje się rzeczownikiem, nie czasownikiem: Benim adım Ayşe znaczy dosłownie „moje imię, Ayşe”, a imię nie dostaje końcówki. Drugi wzór dodaje do imienia końcówkę „jestem”: Ben Cem'im. Po spółgłosce jest to -im/-ım/-um/-üm zależnie od harmonii samogłosek, po samogłosce najpierw wchodzi y: Ayşe'yim. Na koniec mówisz memnun oldum.

Porównaj konstrukcje
Ostatnia samogłoska imieniaKońcówka po spółgłosce / po samogłoscePrzykłady
a, ı-ım / -yımMurat'ım, Ayla'yım
e, i-im / -yimCem'im, Ayşe'yim
o, u-um / -yumYusuf'um
ö, ü-üm / -yümGönül'üm

Przykłady

  • Merhaba, ben Ayşe'yim.Cześć, jestem Ayşe.Zaimek ben można pominąć: Merhaba, Ayşe'yim. Końcówka -yim już znaczy „jestem”.
  • Ben Mehmet'im, memnun oldum.Jestem Mehmet, miło mi.Mehmet kończy się na spółgłoskę, więc końcówka „jestem” dochodzi bez y: Mehmet'im. Memnun oldum znaczy dosłownie „stałem się zadowolony”.
  • Ben de memnun oldum.Mnie również miło.To zwykła odpowiedź na memnun oldum. Słowo de („też”) pisze się osobno od ben.
  • Benim adım Ayşe.Mam na imię Ayşe.Benim adım znaczy dosłownie „moje imię”: nie trzeba czasownika „jest”, a imię nie dostaje końcówki. Benim można pominąć: Adım Ayşe.
  • Adım Selin.Nazywam się Selin.
  • Ayşe'yimJestem AyşeAyşe'yim-im / -sin / -iz / -siniz: jestem, jesteś, jesteśmyAyşe kończy się samogłoską e, więc między imieniem a końcówką pojawia się y: Ayşe'yim, nigdy Ayşe'im.
  • Cem'imJestem CemCem'im-im / -sin / -iz / -siniz: jestem, jesteś, jesteśmy
  • Adınız ne?Jak się pan/pani nazywa?Adınız to uprzejme „pana/pani imię”, dla obcych i starszych. Do przyjaciela mówisz Adın ne?
  • adımmoje imięadım-im / -ım / -um / -üm / -m: mój, moja, moje

Odczyt korzysta z tureckiego głosu syntetycznego dostępnego na urządzeniu. Jakość i dostępność są różne; funkcja nie ocenia twojej wymowy.

Uważaj

Wybierz jeden wzór, nie oba. Adım Ayşe'yim jest błędne, bo adım już znaczy „moje imię” i imię nie potrzebuje obok „jestem”. Ben adım Ayşe to ten sam błąd w innej formie: przed adım pasuje zaimek benim, nie ben.

Spróbuj samodzielnie

  1. Powiedz „jestem Ali”: dodaj do Ali końcówkę „jestem”.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    Ali'yim

    Ali'yim: Ali kończy się samogłoską i, więc y oddziela imię od końcówki, a przednia samogłoska i daje -im.

  2. Powiedz „jestem Cem”: dodaj do Cem końcówkę „jestem”.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    Cem'im

    Cem'im: Cem kończy się spółgłoską, więc bez y; ostatnia samogłoska e jest przednia i niezaokrąglona, co daje -im.

  3. Uzupełnij luka słowem „imię”: Mam na imię Deniz.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    adım

    adım: słowo „imię” musi mieć tę samą osobę co benim („moje”), a dla „mojego” końcówka po a to -ım. Czasownik „jest” nie występuje.

  4. Dokończ pytanie do przyjaciela: Jak masz na imię?

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    adın

    adın: do przyjaciela mówisz „twoje” w liczbie pojedynczej, z końcówką -ın po a; adınız jest dla obcego lub starszej osoby.

Użyj tego dzisiaj

Napisz, jak przedstawisz się nowej sąsiadce: swoje imię w obu wzorach, pytanie o jej imię i zdanie na zakończenie.