Nauczysz się przekazywać, co ktoś wie, słyszy lub myśli, zamieniając stwierdzenie w zdanie podrzędne o funkcji rzeczownika. Rozróżniaj osobę wykonującą czynność i osobę, która o niej wie.

Zasada

W tej konstrukcji jawny podmiot zdania podrzędnego stoi w dopełniaczu. Czasownik otrzymuje -dik lub -ecek, końcówkę dzierżawczą zgodną z tym podmiotem i przypadek wymagany przez czasownik główny. Przy bilmek, duymak i düşünmek jest to tutaj biernik. Porównaj Sen geleceksin z Ben senin geleceğini biliyorum. -dik odnosi się do teraźniejszości lub przeszłości, a -ecek do przyszłości; czas ustala kontekst. Przeczenie poprzedza nominalizację: içmediğini. Orzeczenie imienne wymaga olmak: evde olduğunu. Przed końcówką dzierżawczą zaczynającą się samogłoską końcowe k zmienia się w ğ.

Porównaj konstrukcje
Samodzielne stwierdzenieJako dopełnienie czasownika wiedzy
Sen burada yaşıyorsun.Senin burada yaşadığını biliyorum.
Biz yarın döneceğiz.Bizim yarın döneceğimizi biliyor.
Elif kahve içmiyor.Elif'in kahve içmediğini biliyorum.
O evde.Onun evde olduğunu biliyorum.

Przykłady

  • Ben senin geleceğini biliyorum.Wiem, że przyjdziesz.
  • Biz kapının kapandığını duyduk.Słyszeliśmy / słyszałyśmy, jak drzwi się zamknęły.
  • Ben senin burada yaşadığını biliyorum.Wiem, że tu mieszkasz.
  • Elif benim kahve içmediğimi biliyor.Elif wie, że nie piję kawy.
  • Onun yarın çalışacağını düşünüyorum.Myślę, że ta osoba będzie jutro pracować.
  • Senin evde olduğunu biliyorum.Wiem, że jesteś w domu.
  • Onun evde olduğunu biliyorum.Wiem, że ta osoba jest w domu.

Odczyt korzysta z tureckiego głosu syntetycznego dostępnego na urządzeniu. Jakość i dostępność są różne; funkcja nie ocenia twojej wymowy.

Uważaj

Nie dobieraj końcówki dzierżawczej do podmiotu biliyorum: w Ben senin geleceğini biliyorum ty przyjdziesz, a ja o tym wiem. Samo geldiğini może odnosić się do ciebie albo do osoby trzeciej; senin lub onun usuwa dwuznaczność. Podobieństwo do końcówki czasu przeszłego nie oznacza, że każde -dik mówi o przeszłości.

Spróbuj samodzielnie

  1. Uzupełnij lukę: Wiem, że tu mieszkasz. Wpisz tylko brakujące słowo.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    yaşadığını

    yaşadığını: Zdanie wyjściowe mówi, gdzie teraz mieszkasz. Mimo -dık chodzi więc o teraźniejszość. Końcówka dzierżawcza wskazuje ciebie, a końcowe -ı oznacza dopełnienie czasownika wiedzy.

  2. Uzupełnij lukę: Ta osoba wie, że jutro wrócimy. Wpisz tylko brakujące słowo.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    döneceğimizi

    döneceğimizi: Powrót nastąpi jutro, a wracamy „my”. Potrzebne są zatem forma przyszła i -imiz. Końcowe -i oznacza dopełnienie; osoba, która wie, jest kimś innym.

  3. Uzupełnij lukę: Wiem, że Elif nie pije kawy. Wpisz tylko brakujące słowo.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    içmediğini

    içmediğini: Elif nie pije kawy. Przeczenie należy do przekazywanej informacji i stoi przed -dik. Zamiana biliyorum na bilmiyorum oznaczałaby natomiast, że to ja nie wiem.

  4. Uzupełnij lukę: Wiem, że ta osoba jest w domu. Wpisz tylko brakujące słowo.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    olduğunu

    olduğunu: Zdanie wyjściowe podaje miejsce pobytu bez czasownika leksykalnego. Olmak umożliwia jego zagnieżdżenie; tutaj oznacza bycie w domu, a nie stawanie się czymś.

Użyj tego dzisiaj

Napisz, co wiesz o znajomej osobie teraz, jaka wiadomość o wczorajszym zdarzeniu do ciebie dotarła i co według ciebie wydarzy się jutro. Zaznacz podmioty zdań podrzędnych i odpowiadające im końcówki.