Özgürlük: wolność w odmianie i formach dzierżawczych

Zasada

Ogólne pojęcie wyraża liczba pojedyncza özgürlük, a różne wolności — özgürlükler. Przed samogłoską końcowe k zmienia się w ğ: özgürlüğe, özgürlüğüm. W özgürlükte i özgürlükten pozostaje bez zmian. Po liczbie mnogiej samogłoska końcówki dzierżawczej dostosowuje się do e: özgürlüklerimiz. W seçim özgürlüğü końcówka łączy rzeczowniki w wyrażenie „wolność wyboru”. Przed kolejną końcówką przypadkową pojawia się n: seçim özgürlüğüne.

Przykłady

• Bu atölyede özgürlüğe önem veriyoruz.W tym warsztacie cenimy wolność.
• Benim için özgürlüğün anlamı değişti.Znaczenie wolności zmieniło się dla mnie.
• Bu özgürlükten vazgeçmek istemiyorum.Nie chcę rezygnować z tej wolności.
• Kendi çalışma saatlerimi seçme özgürlüğüm var.Mam swobodę wyboru własnych godzin pracy.
• Bu projede yaratıcılık özgürlüğümüzü koruyoruz.W tym projekcie zachowujemy swobodę twórczą.
• Çocukların seçim özgürlüğüne saygı duyuyoruz.Szanujemy wolność wyboru dzieci.
• Farklı özgürlükler bazen birbiriyle çatışabilir.Różne wolności mogą czasem wchodzić ze sobą w konflikt.
• Özgür olmak, her istediğini yapmak demek değildir.Być wolnym nie znaczy robić wszystko, co się chce.

Uważaj

Özgürüm znaczy „jestem wolny/wolna”, a özgürlüğüm — „moja wolność”; ta druga forma sama nie tworzy takiego zdania. Także özgürlüğü wymaga kontekstu: może być biernikiem lub znaczyć „jego/jej wolność”. Onun jednoznacznie wskazuje posiadacza.

Spróbuj samodzielnie

1. Uzupełnij biernikiem: Chcę zachować tę wolność.

   Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

   özgürlüğü

   özgürlüğü: korumak dotyczy tej konkretnej wolności, więc dopełnienie przyjmuje biernik. Samogłoska ü pasuje do ostatniej samogłoski wyrazu, a k zmienia się w ğ.

2. Uzupełnij: Nie chcę rezygnować z tej wolności.

   Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

   özgürlükten

   özgürlükten: vazgeçmek wymaga ablatywu dla tego, z czego się rezygnuje. Po k końcówka zaczyna się od t, a ostatnia spółgłoska tematu pozostaje bez zmian.

3. Wpisz formę „moja wolność”: Mam swobodę wyboru własnych godzin.

   Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

   özgürlüğüm

   özgürlüğüm: benim wskazuje pierwszą osobę jako posiadacza. Rzeczownik wraz z var mówi o posiadaniu tej swobody; özgürüm oznaczałoby „jestem wolny/wolna”.

4. Wpisz formę dzierżawczą w celowniku: Szanuję jego/jej wolność wyboru.

   Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

   özgürlüğüne

   özgürlüğüne: onun wymaga formy dzierżawczej trzeciej osoby, a saygı duymak — celownika. Powstaje özgürlüğü + n + e; samo özgürlüğe nie wskazuje posiadacza.

Użyj tego dzisiaj

Napisz trzy zdania o wyborze godzin pracy, twórczym zajęciu i cudzych decyzjach. Użyj formy dzierżawczej oraz formy w przypadku wymaganym przez czasownik.