Suç oznacza przestępstwo, ale w codziennych rozmowach także winę. Wymyślone sytuacje służą ćwiczeniu odmiany; nie określają, co jest przestępstwem ani jak wygląda postępowanie prawne.

Zasada

Końcowe ç pozostaje nawet przed samogłoską: suçu, suça, suçum. Liczba mnoga to suçlar, miejscownik to suçta, a ablatyw — suçtan. Odczytuj całą grupę wyrazów: bu suçu wskazuje określone dopełnienie, a onun suçu — czyjąś winę lub zbrodnię. W suçun nedenleri forma suçun znaczy „przestępstwa”, natomiast w senin suçun wyraża „twoją winę”.

Porównaj konstrukcje
UżycieForma
Forma podstawowasuç
Bierniksuçu
Celowniksuça
Miejscowniksuçta
Ablatywsuçtan
Dopełniaczsuçun
Liczba mnogasuçlar
Moja wina / zbrodniabenim suçum
Twoja wina / zbrodniasenin suçun
Jego / jej winaonun suçu
Nasza winabizim suçumuz
Wasza wina / forma grzecznościowasizin suçunuz
Ich wina / zbrodnieonların suçları
Jego / jej zbrodnia: biernikonun suçunu
Nasze zbrodnie / przewinieniabizim suçlarımız

Przykłady

  • Bu suç romanda anlatılıyor.Ta zbrodnia jest opisana w powieści.
  • Yazar suçun nedenlerini araştırıyor.Autor bada przyczyny zbrodni.
  • Bu gecikme senin suçun değil.To opóźnienie nie jest twoją winą.
  • Romandaki karakter sonunda suçunu itiraf ediyor.Postać z powieści w końcu przyznaje się do swojej zbrodni.
  • Dedektif bu suçları birbirine bağlıyor.Detektyw łączy te przestępstwa ze sobą.
  • Hikâyede genç bir adam suça sürükleniyor.W opowiadaniu młody mężczyzna zostaje wciągnięty w przestępczość.
  • Aynı suçtan söz etmiyoruz.Nie mówimy o tym samym przestępstwie.
  • Bu suçta onun payı yok.Ta osoba nie miała udziału w tym przestępstwie.

Odczyt korzysta z tureckiego głosu syntetycznego dostępnego na urządzeniu. Jakość i dostępność są różne; funkcja nie ocenia twojej wymowy.

Uważaj

Nie zamieniaj ç na c. Gdy „jego/jej zbrodnia” jest dopełnieniem, zachowaj końcówkę dzierżawczą i dodaj biernik: suç-u-n-u daje suçunu. Przy opóźnieniu senin suçun oznacza twoją winę, a nie stwierdzenie popełnienia przestępstwa.

Spróbuj samodzielnie

  1. Uzupełnij liczbą mnogą od suç: te zbrodnie są opisane w powieści.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    suçlar

    suçlar: mowa o kilku zbrodniach, więc potrzebna jest liczba mnoga. Ostatnia samogłoska u wybiera końcówkę -lar.

  2. Użyj biernika od suç: detektyw bada to przestępstwo.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    suçu

    suçu: bu wskazuje konkretne przestępstwo będące przedmiotem śledztwa. Końcówka -u oznacza tu biernik, nie posiadacza.

  3. Utwórz „moja wina” od suç: to opóźnienie nie jest moją winą.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    suçum

    suçum: benim wskazuje osobę mówiącą, zatem rzeczownik wymaga końcówki dzierżawczej -um. Opóźnienie nadaje słowu znaczenie „wina”.

  4. Postaw suçu (jego lub jej zbrodnia) w bierniku; wpisz tylko formę rzeczownika.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    suçunu

    suçunu: postać przyznaje się do własnej zbrodni. Po dzierżawczym -u występują łączące n i końcówka biernika -u.

Użyj tego dzisiaj

Napisz trzy zdania o wymyślonej historii detektywistycznej: wymień kilka przestępstw, wskaż, czyje jest jedno z nich, i użyj tej formy dzierżawczej jako dopełnienia. Objaśnij końcówki.