Czasownik koymak pozwala powiedzieć, gdzie umieszczasz przedmiot lub do czego dodajesz składnik. Może odpowiadać polskim czasownikom kłaść, stawiać i dodawać; nie określa pozycji przedmiotu.
Zasada
Rdzeń koy- pozostaje w formach koyuyorum, koydum, koyacağım i koyarım. Konkretny przedmiot ma biernik, jak kitabı, a miejsce docelowe celownik, jak rafa: Kitabı rafa koyuyorum. Przy nieokreślonej ilości tuz nie ma końcówki biernika: Çorbaya biraz tuz koyar mısın? Element pytający mısın piszemy osobno. Tabela podaje formy mnogie dla onlar; przy wyrażonym podmiocie mnogim oznaczającym ludzi możliwa jest też pojedyncza forma czasownika.
| Osoba | Czas teraźniejszy ciągły | Czas przeszły | Czas przyszły | Zwyczaj (aoryst) | Przeczenie w teraźniejszości |
|---|---|---|---|---|---|
| ben | koyuyorum | koydum | koyacağım | koyarım | koymuyorum |
| sen | koyuyorsun | koydun | koyacaksın | koyarsın | koymuyorsun |
| o | koyuyor | koydu | koyacak | koyar | koymuyor |
| biz | koyuyoruz | koyduk | koyacağız | koyarız | koymuyoruz |
| siz | koyuyorsunuz | koydunuz | koyacaksınız | koyarsınız | koymuyorsunuz |
| onlar | koyuyorlar | koydular | koyacaklar | koyarlar | koymuyorlar |
Przykłady
- Kitabı rafa koyuyorum.Kładę książkę na półce.
- Bardağı tepsiye koydum.Położyłem / Położyłam szklankę na tacy.
- Anahtarı çekmeceye koyacağız.Włożymy klucz do szuflady.
- Çorbaya biraz tuz koyar mısın?Czy możesz dodać trochę soli do zupy?
- Sıcak tencereyi buraya koyma.Nie stawiaj tutaj gorącego garnka.
- Her akşam telefonumu bu kutuya koyarım.Co wieczór wkładam telefon do tego pudełka.
- Yarın salona küçük bir masa koyacağım.Jutro postawię mały stół w salonie.
Odczyt korzysta z tureckiego głosu syntetycznego dostępnego na urządzeniu. Jakość i dostępność są różne; funkcja nie ocenia twojej wymowy.
Brak tureckiego głosu na urządzeniu. Nadal możesz przeczytać tekst.
Uważaj
Gdy odkładasz książkę na półkę, użyj rafa koymak, nie rafta koymak. Forma rafta wskazuje położenie, a nie miejsce docelowe tego ruchu. Aoryst opisujący zwyczaj to koyarım, nie koyurum; odróżnij go od koyuyorum, które opisuje trwającą czynność.
Spróbuj samodzielnie
Uzupełnij formą czasu teraźniejszego ciągłego od koymak: teraz kładę książkę na półce.
Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź
koyuyorum
koyuyorum: polecenie wymaga czynności trwającej teraz. Po zaokrąglonym o występuje -uyor, a -um wskazuje osobę mówiącą. Litera y już należy do rdzenia.
Uzupełnij odpowiednią formą tepsi (taca): szklanka została postawiona na tacy.
Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź
tepsiye
tepsiye: taca jest miejscem docelowym. Ostatnie i wymaga -e, a między samogłoskami pojawia się y. Forma tepside opisywałaby położenie na tacy.
Użyj czasu przyszłego od koymak: jutro postawię stół w salonie.
Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź
koyacağım
koyacağım: potrzebny jest czas przyszły z -acak. Przed samogłoską końcówki pierwszej osoby k zmienia się w ğ, dając zakończenie -acağım.
Użyj aorystu od koymak dla zwyczaju: co wieczór kładę klucz w tym samym miejscu.
Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź
koyarım
koyarım: ćwiczenie wymaga aorystu dla zwyczaju. Ten czasownik przyjmuje -ar, a następnie -ım dla pierwszej osoby; czynność powtarza się co wieczór.
Runda ćwiczeń
Odpowiedz na pytania, a tam, gdzie to możliwe, ułóż tureckie zdania i słowa. Zapamiętamy twój wynik.
Uzupełnij formą czasu teraźniejszego ciągłego od koymak: teraz kładę książkę na półce.
Uzupełnij odpowiednią formą tepsi (taca): szklanka została postawiona na tacy.
Użyj czasu przyszłego od koymak: jutro postawię stół w salonie.
Użyj aorystu od koymak dla zwyczaju: co wieczór kładę klucz w tym samym miejscu.
Dotykaj słów we właściwej kolejności.
Dotykaj słów we właściwej kolejności.
Dotykaj słów we właściwej kolejności.
Zachowaj postępy
Załóż darmowe konto, aby zapisywać na nim wyniki ćwiczeń.
Załóż konto i zapiszMam już kontoUżyj tego dzisiaj
Wybierz trzy przedmioty. Opisz, gdzie odkładasz pierwszy teraz, gdzie drugi został odłożony wczoraj i gdzie umieścisz trzeci jutro. Dodaj zwyczaj z koyarım. Następnie przejdź do kullanmak, aby opisać używanie przedmiotów.