第一次面试：意外带来的速写本

Elif, küçük bir tasarım ofisindeki ilk iş görüşmesine gidiyordu. Üniversiteyi yeni bitirmişti. Bir gece önce özgeçmişini mavi bir dosyaya koydu ve sorulara cevap hazırladı. Sabah evden aceleyle çıktı.

Ofiste beklerken çantasını açtı. Mavi dosya yoktu. Onun yerine sarı çizim defterini getirmişti. Bu deftere boş zamanlarında dükkânlar, odalar ve mobilyalar çiziyordu. Tam o sırada müdür kapıda göründü. Elif'in kalbi hızla atıyordu.

Müdür, “Hoş geldiniz. Önce kendinizden biraz söz eder misiniz?” dedi. Elif kısa bir cevap verdi. Sonra hatasını saklamadan anlattı: “Özgeçmiş dosyam yerine çizim defterimi getirmişim.” Müdür gülümsedi. “Özgeçmişinizi e-postadan okudum. İsterseniz çizimlerinize de bakalım.”

Elif defterini açtı. Sayfalardan birinde küçük bir kitapçı vardı. Pencerenin yanında iki koltuk ve bir masa çizmişti. Müdür çizimi inceledi. “Bu köşeyi neden pencerenin yanına koydunuz?” diye sordu. Elif, “İnsanlar orada kitaplara bakarken gün ışığından yararlanabilir. Ama öğleden sonra fazla güneş gelirse perde gerekir,” dedi. Konu çizimlere gelince daha rahat konuşmaya başladı.

Görüşmenin sonunda müdür, “Salı günü tekrar görüşelim. O zaman ekip arkadaşım da burada olacak. Bu çizimi ona da göstermenizi istiyorum,” dedi. Elif günü ve saati defterine yazdı. Çıkarken sarı defteri çantasına dikkatle yerleştirdi. Elif kapıda gülümsedi. Yanlış defter, fikirlerini anlatması için beklenmedik bir fırsat olmuştu. Henüz bir iş teklifi yoktu ama ikinci bir görüşme vardı.