Wybierzesz między bu, şu i o, pytając, gdzie rzecz leży dla obu rozmawiających, i zobaczysz, kiedy o znaczy „on” lub „ona”.

Zasada

Turecki dzieli przestrzeń między dwie osoby na trzy strefy. Bu jest blisko mówiącego: Bu telefon benim. Şu wskazuje to, co jest przy rozmówcy lub między wami, a także zapowiada to, co zaraz powiesz: Şu çanta senin mi? O jest daleko od obu osób, poza zasięgiem wzroku albo znane obu stronom: O okul çok uzak. Samo o znaczy też „on”, „ona” lub „ono”.

Porównaj konstrukcje
Gdzie jest rzeczSłowoPrzykład
Blisko mówiącego albo właśnie powiedzianebuBu telefon benim.
Przy rozmówcy, wskazane między wami albo zaraz powiedzianeşuŞu çanta senin mi?
Daleko od obu, poza wzrokiem albo już znaneoO okul çok uzak.

Przykłady

  • Ben bu telefonu seviyorum.Lubię ten telefon.
  • Şu çanta senin mi?Czy ta torba jest twoja?Torba leży po stronie rozmówcy, więc mówiący wskazuje ją słowem şu. Bu przypisałoby ją jego własnej stronie.
  • O okul bizim evden çok uzak.Tamta szkoła jest bardzo daleko od naszego domu.
  • Bu koltuk boş, şu koltuk dolu.To miejsce jest wolne, tamto jest zajęte.
  • Ayşe benim komşum. O çok iyi biri.Ayşe jest moją sąsiadką. To bardzo miła osoba.
  • Şunu unutma: yarın sınav var.Pamiętaj o tym: jutro jest egzamin.Tu şu patrzy w przód: wskazuje to, co pada po dwukropku. Forma şunu to şu z końcówką dopełnienia, omówioną na stronie o końcówkach.
  • Ali işten ayrıldı. Bunu duydun mu?Ali odszedł z pracy. Słyszałeś o tym?Tu bu wraca do nowiny, którą właśnie podano. Onu oznaczałoby osobę.

Odczyt korzysta z tureckiego głosu syntetycznego dostępnego na urządzeniu. Jakość i dostępność są różne; funkcja nie ocenia twojej wymowy.

Uważaj

Polski ma „ten” i „tamten”, więc łatwo wszystko, co nie jest tutaj, wysłać do o i zapomnieć o şu, albo przetłumaczyć „to” jako o, choć chodzi o to, co przed chwilą padło. O nowinie, którą właśnie podano, mówi się bu: Ali işten ayrıldı. Bunu duydun mu? Onu oznaczałoby osobę, czyli „jego” lub „ją”.

Spróbuj samodzielnie

  1. Wpisz słowo wskazujące: Ayşe jest moją sąsiadką. To bardzo miła osoba.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    O

    O: Ayşe to osoba, o której już mowa i która nie stoi przy tobie, więc o znaczy „ona”; bu przedstawiłoby ją jako stojącą obok.

  2. Wpisz słowo wskazujące: telefon masz w ręku. Ten telefon jest mój.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    Bu

    Bu: telefon masz w ręku, czyli po stronie mówiącego; şu przesunęłoby go na stronę rozmówcy.

  3. Wpisz słowo: Ali odszedł z pracy. Słyszałeś o tym? (o nowinie, którą właśnie podano)

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    Bunu

    Bunu: wraca do nowiny, którą właśnie podano; bu przed końcówką -u dostaje n, a onu oznaczałoby osobę.

  4. Wpisz słowo wskazujące: pokazujesz torbę leżącą przy znajomym. Czy ta torba jest twoja?

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    Şu / O

    Şu: torba leży przy rozmówcy, więc wskazujesz ją przez przestrzeń między wami; o też jest możliwe, ale brzmi, jakby torba była dalej.

Użyj tego dzisiaj

Rozejrzyj się i napisz cztery zdania: o czymś, co trzymasz w ręku, o czymś przy znajomym, o czymś daleko i o osobie, którą znasz. Użyj bu, şu i o przynajmniej raz każdego.