çocuk (dziecko): çocuğa, çocukta, çocukları

Zasada

Rzeczownik çocuk kończy się na k i ma dwie sylaby, więc przed samogłoską k przechodzi w ğ: çocuğa, çocuğu, çocuğum, çocuğumuz. Przed spółgłoską zostaje bez zmian: çocuklar, çocukta, çocuktan. Ostatnia samogłoska to u, więc końcówki mają samogłoski tylne: -a, -ta, -lar i -um.

Przykłady

• Çocuğa elma verdim.Dałem / Dałam dziecku jabłko.Celownik -a zaczyna się od samogłoski, więc końcowe k w çocuk zmiękcza się w ğ: çocuğa.
• Çocuğumu okuldan alıyorum.Odbieram swoje dziecko ze szkoły.
• Çocuklar yarın bize geliyor.Dzieci przyjdą do nas jutro.Po podmiocie w liczbie mnogiej, jak çocuklar, czasownik zwykle stoi w liczbie pojedynczej: geliyor. Możliwe jest też geliyorlar.
• çocuğummoje dzieckoçocuğ·um-im / -ım / -um / -üm / -m: mój, moja, moje
• çocuklarımızanaszym dzieciomçocuk·larLiczba mnoga -ler / -lar: forma i miejsce·ımız-imiz / -ımız / -umuz / -ümüz: nasz·a-e / -a / -ye / -ya: do, ku
• çocuktanod dzieckaçocuk·tan-den / -dan / -ten / -tan: z, odAblativ zaczyna się od spółgłoski, więc k zostaje: çocuktan, a nie çocuğtan.
• Üç çocuğum var.Mam troje dzieci.Po liczebniku rzeczownik zostaje w liczbie pojedynczej, także z końcówką dzierżawczą: üç çocuğum, a nie üç çocuklarım.
• Çocuğu çok seviyorum.Bardzo lubię to dziecko.Tu çocuğu jest dopełnieniem: to dziecko. Ta sama pisownia może znaczyć też „jego/jej dziecko“, jak w Çocuğu geldi. Decyduje zdanie.
• Komşunun çocukları evde.Dzieci sąsiadów są w domu.Çocukları to çocuk + liczba mnoga -lar + końcówka dzierżawcza -ı: kilkoro dzieci jednego właściciela. Komşunun çocuğu oznaczałoby jedno dziecko.

Uważaj

Końcówka nie mówi, czyje to dziecko. Çocuğu to „dziecko“ (jako dopełnienie) albo „jego/jej dziecko“, a çocukları to „dzieci“ (jako dopełnienie), „ich dziecko“ lub „ich dzieci“. O znaczeniu decyduje zdanie. Po liczebniku çocuk zostaje w liczbie pojedynczej: üç çocuk, a nie üç çocuklar.

Spróbuj samodzielnie

1. Dodaj celownik do çocuk (dziecko): dziecku.

   Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

   çocuğa

   çocuğa: końcówka -a zaczyna się od samogłoski, więc k w çocuk zmienia się w ğ, a tylna samogłoska u wymaga -a.

2. Dodaj do çocuk (dziecko) końcówkę „mój“: moje dziecko.

   Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

   çocuğum

   çocuğum: -um zaczyna się od samogłoski, więc k zmiękcza się w ğ, a ostatnia samogłoska u daje końcówkę -um, nie -im.

3. Dodaj ablativ do çocuk (dziecko): od dziecka.

   Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

   çocuktan

   çocuktan: -tan zaczyna się od spółgłoski, więc k zostaje; jest t, bo k jest bezdźwięczne, a tylna samogłoska daje -tan.

4. Są troje dzieci. Nie dodawaj liczby mnogiej.

   Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

   çocuk

   çocuk: po liczebniku takim jak üç (trzy) rzeczownik zostaje w liczbie pojedynczej, więc nie dodajemy -lar.

Użyj tego dzisiaj

Napisz trzy zdania o dzieciach, które znasz: jedno z çocuğa, jedno z çocuğum lub çocuklarım i jedno z çocuktan lub çocukta. Zakreśl pierwszą literę każdej końcówki.