Dodasz do rzeczownika „twój” jako końcówkę i wybierzesz między -in, -ın, -un, -ün oraz samym -n.

Zasada

Po turecku „twój” (jedna osoba, do której mówisz sen) wyraża końcówka przy rzeczowniku: evin, okulun, araban. Po spółgłosce ma cztery formy zależne od ostatniej samogłoski: -in po e i, -ın po a ı, -un po o u, -ün po ö ü. Po samogłosce zostaje samo -n: z anne robi się annen.

Porównaj konstrukcje
Ostatnia samogłoskaPo spółgłoscePrzykładPo samogłoscePrzykład
a-ınadamın-naraban
ı-ınsınıfın-nkapın
o-unyolun-nradyon
u-unokulun-nkutun
e-inevin-nannen
i-indişin-nkedin
ö-üngözün——
ü-üngünün-nütün

Przykłady

Odczyt korzysta z tureckiego głosu syntetycznego dostępnego na urządzeniu. Jakość i dostępność są różne; funkcja nie ocenia twojej wymowy.

Uważaj

Nie doklejaj samogłoski do samogłoski: araba + -n to araban, nigdy arabaın. W wielu wyrazach końcowe p, ç, t, k mięknie przed końcówką samogłoskową: kitap daje kitabın, a ağaç daje ağacın, nie kitapın.

Spróbuj samodzielnie

  1. Dodaj „twój” do ev (dom): twój dom.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    evin

    evin: ev kończy się spółgłoską v, więc stoi pełna końcówka, a ostatnia samogłoska e jest przednia i niezaokrąglona, co daje -in.

  2. Dodaj „twój” do okul (szkoła): twoja szkoła.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    okulun

    okulun: okul kończy się spółgłoską, a ostatnia samogłoska u jest tylna i zaokrąglona, więc końcówka powtarza ją jako -un.

  3. Dodaj „twój” do araba (samochód): twój samochód.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    araban

    araban: araba kończy się już samogłoską a, dlatego dochodzi tylko spółgłoska -n, bez dodatkowej samogłoski.

  4. Dodaj „twój” do kitap (książka): twoja książka.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    kitabın

    kitabın: końcowe p zmienia się w b przed końcówką samogłoskową, a tylne niezaokrąglone a daje -ın.

Użyj tego dzisiaj

Napisz cztery krótkie pytania do przyjaciela o jego torbę, telefon, samochód i mamę. Zaznacz każdą końcówkę i powiedz, czy rzeczownik kończył się samogłoską, czy spółgłoską.