Za pomocą korkmak opowiesz o lęku, nagłym przestrachu lub czynności, której boisz się podjąć. Tabela pokazuje sześć osób, a przykłady uczą wskazywać to, co wywołuje strach.

Zasada

Podmiotem korkmak jest osoba lub zwierzę odczuwające strach. To, czego się boimy, przyjmuje ablatyw: sesten, benden. Taką rolę może też pełnić czynność: hata yapmaktan korkmak znaczy bać się popełniać błędy. Rdzeń zachowuje k w korkuyorum i korkarım. Zapamiętaj korktum z t oraz korkmuyorum z u. W korkacağım to k końcówki czasu przyszłego przechodzi w ğ. Aoryst często opisuje ogólny lęk; czas teraźniejszy ciągły też może mówić o utrzymującej się obawie.

Porównaj konstrukcje
OsobaCzas teraźniejszyCzas przeszłyCzas przyszłyAorystPrzeczenie w teraźniejszości
benkorkuyorumkorktumkorkacağımkorkarımkorkmuyorum
senkorkuyorsunkorktunkorkacaksınkorkarsınkorkmuyorsun
okorkuyorkorktukorkacakkorkarkorkmuyor
bizkorkuyoruzkorktukkorkacağızkorkarızkorkmuyoruz
sizkorkuyorsunuzkorktunuzkorkacaksınızkorkarsınızkorkmuyorsunuz
onlarkorkuyorlarkorktularkorkacaklarkorkarlarkorkmuyorlar

Przykłady

  • Ben gök gürültüsünden korkuyorum.Boję się grzmotów.
  • Kedimiz elektrik süpürgesinden korkuyor.Nasz kot boi się odkurzacza.
  • Çocuk ani sesten korktu.Dziecko przestraszyło się nagłego dźwięku.
  • Hata yapmaktan korkuyorum ama yine de konuşuyorum.Boję się popełniać błędy, ale mimo to mówię.
  • Bu köpek benden korkmuyor.Ten pies się mnie nie boi.
  • Karanlıkta yalnız yürümekten korkar mısın?Czy boisz się chodzić samotnie po ciemku?
  • Bir dahaki sefer daha az korkacağım.Następnym razem będę się mniej bać.
  • Ani ses çocuğu korkuttu.Nagły dźwięk przestraszył dziecko.

Odczyt korzysta z tureckiego głosu syntetycznego dostępnego na urządzeniu. Jakość i dostępność są różne; funkcja nie ocenia twojej wymowy.

Uważaj

Nie zamieniaj ról: Çocuk sesten korktu mówi, że dziecko przestraszyło się dźwięku, a Ses çocuğu korkuttu — że dźwięk przestraszył dziecko. Korkutmak oznacza wywoływanie strachu i łączy się z dopełnieniem. Przy korkmak użyj benden, nie beni, aby powiedzieć „mnie” w zdaniu „boi się mnie”.

Spróbuj samodzielnie

  1. Użyj trzeciej osoby liczby pojedynczej czasu przeszłego: dziecko się przestraszyło.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    korktu

    korktu: strach odczuło dziecko. Po bezdźwięcznym k i zaokrąglonym o końcówka czasu przeszłego ma postać -tu. Trzecia osoba liczby pojedynczej nie wymaga dodatkowej końcówki osobowej.

  2. Uzupełnij zdanie „Ten pies się mnie nie boi”. Wpisz zaimek w odpowiednim przypadku.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    benden

    benden: pies odczuwa strach, a zaimek wskazuje jego możliwe źródło. Dlatego do zaimka dodajemy ablatyw -den. Przeczenie czasownika nie zmienia wymaganego przypadka.

  3. Uzupełnij zdanie „Boję się popełniać błędy”. Zachowaj bezokolicznik i dodaj końcówkę przypadka.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    yapmaktan

    yapmaktan: przedmiotem obawy jest popełnianie błędu. Do yapmak dodajemy -tan; końcowe k pozostaje przed spółgłoską t. Cała grupa ma postać hata yapmaktan.

  4. Wybierz czasownik i użyj trzeciej osoby liczby pojedynczej czasu przeszłego: dźwięk przestraszył dziecko.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    korkuttu

    korkuttu: dźwięk wywołuje strach, a çocuğu wskazuje dziecko, na które oddziałuje. Wybieramy więc korkutmak i dodajemy przeszłe -tu do korkut-. Oba sąsiadujące t zapisujemy.

Użyj tego dzisiaj

Opisz obecną obawę, dawny przestrach i swoje przewidywane odczucia następnym razem. Potem przekształć zdanie o przeszłości, używając przyczyny jako podmiotu i czasownika korkutmak. Przejdź do kızmak, by porównać kolejną emocję.