Ik heet ...: adım en benim adım

Het idee

Het Turks zegt 'mijn naam' met het zelfstandig naamwoord ad plus een uitgang: adım Elif (letterlijk 'mijn naam Elif'), zonder werkwoord en zonder uitgang op de naam zelf. De uitgang volgt de bezitter: adım (mijn), adın (jouw), adı (zijn, haar), adınız (uw, jullie). Benim adım Elif voegt de bezitter benim toe als nadruk. De andere weg is Ben Elif'im: de naam zelf krijgt de uitgang -im en ad komt niet voor. İsim betekent hetzelfde en verliest een klinker: ismim, ismin.

Voorbeelden

• Adım Murat, memnun oldum.Ik heet Murat, aangenaam.Memnun oldum is het gebruikelijke antwoord bij een kennismaking, en de twee helften kunnen van plaats wisselen.
• Merhaba, ben Zeynep'im.Hallo, ik ben Zeynep.Hier krijgt de naam zelf de persoonsuitgang -im, dus het woord adım komt niet voor. De apostrof scheidt de naam van de uitgang.
• Senin adın ne?Hoe heet je?Senin adın zeg je tegen een vriend of kind. Tegen een onbekende volwassene zeg je Sizin adınız ne? of gewoon Adınız ne?
• Benim adım Elif.Ik heet Elif.
• Onun adı Can.Hij heet Can.O betekent zowel hij als zij, dus alleen de situatie vertelt van wie de naam is.
• Annemin adı Fatma.Mijn moeder heet Fatma.Beide woorden hebben een uitgang: de bezitter annemin eindigt op -in en adı op de derdepersoons -ı.
• adımmijn naamad·ım-im / -ım / -um / -üm / -m: mijn
• adınızuw naamad·ınız-ınız / -iniz / -unuz / -ünüz: uw, jullie
• adlarımızonze namenad·larHet meervoud -ler / -lar: vorm en plaats·ımız-imiz / -ımız / -umuz / -ümüz: ons en onze
• Adınız nedir?Hoe heet u?Nedir is de beleefde, wat formele vorm van ne. Je ziet haar op formulieren en bij onbekenden.
• Adım Elif, soyadım Kaya.Mijn voornaam is Elif, mijn achternaam is Kaya.Ad alleen is de voornaam. De achternaam is soyad, op dezelfde manier gevormd: soyadım.

Let op

Meng de twee patronen niet. Ben adım Elif is onjuist, want de bezitter vóór een zelfstandig naamwoord staat in de genitief, benim. En Adım Elif'im plakt een tweede 'ik ben' achter een naam die al het antwoord is. Zeg Benim adım Elif of Ben Elif'im, nooit allebei.

Probeer het zelf

1. Vul aan: Ik heet Ece.

   Toon het antwoord of een voorbeeldantwoord

   adım

   adım: benim betekent 'van mij', dus het zelfstandig naamwoord erna krijgt de passende uitgang: ad + -ım, omdat de achterklinker a een ı geeft.

2. Vul aan: Hoe heet je?

   Toon het antwoord of een voorbeeldantwoord

   adın

   adın: senin vraagt om de uitgang van de tweede persoon -ın; de achterklinker a van ad geeft ı en de d blijft gelijk.

3. Vul aan: Mijn moeder heet Fatma.

   Toon het antwoord of een voorbeeldantwoord

   adı

   adı: de bezitter annemin draagt al de genitief en het woord voor naam krijgt de uitgang van de derde persoon -ı, die voor 'zijn' en 'haar' gelijk is.

4. Voeg de uitgang toe: Ik ben Zeynep.

   Toon het antwoord of een voorbeeldantwoord

   Zeynep'im

   Zeynep'im: bij ben krijgt de naam zelf de persoonsuitgang, -im na de voorklinker e, en een apostrof scheidt hem van de eigennaam. adım is niet nodig.

Gebruik het vandaag

Stel jezelf op twee manieren voor, met adım en met Ben Elif'im, en schrijf dan de vraag die je aan een kind stelt en de vraag die je aan een volwassene stelt.