Te autorskie wypowiedzi i krótkie dialogi służą ćwiczeniu dur, bak, git i bırak. Ustal, czego rozmówca oczekuje od drugiej osoby, a potem przeczytaj jej odpowiedź.

Zasada

Te polecenia kierujemy bezpośrednio do jednej osoby. Dur! zatrzymuje ruch lub przerywa czynność; bak! kieruje uwagę; git! nakazuje odejść. Przy bırak! ustal, co trzeba puścić lub zostawić: rękę, przedmiot czy zadanie. Kontekst uzupełnia to, czego nie wypowiedziano.

Porównaj konstrukcje
PolecenieDziałanie w danej sytuacji
Dur!Zatrzymaj się lub przerwij czynność
Bak!Spójrz; skieruj na coś uwagę
Git!Idź; opuść to miejsce
Bırak!Puść coś; zostaw to komuś innemu

Przykłady

  • Lütfen burada biraz dur.Zatrzymaj się tu na chwilę, proszę.
  • Lütfen şu kapıya bak.Spójrz proszę na tamte drzwi.
  • Şimdi hemen eve git.Idź natychmiast do domu.
  • — Dur! — Tamam, bekliyorum.— Stój! — Dobrze, czekam.
  • — Bak! Kapı açık. — Evet, görüyorum.— Spójrz! Drzwi są otwarte. — Tak, widzę.
  • — Git! — Tamam, gidiyorum.— Idź! — Dobrze, idę.
  • — Kolumu bırak! — Tamam, bırakıyorum.— Puść moją rękę! — Dobrze, puszczam.
  • — Bırak, ben taşırım. — Peki.— Zostaw, ja to poniosę. — Dobrze.

Odczyt korzysta z tureckiego głosu syntetycznego dostępnego na urządzeniu. Jakość i dostępność są różne; funkcja nie ocenia twojej wymowy.

Uważaj

Bırak! nie jest po prostu inną wersją „odejdź”. Kolumu bırak! oznacza prośbę o puszczenie ręki. W Bırak, ben taşırım mówiąca osoba przejmuje niesienie czegoś. Liczą się ton i kontekst: krótkie polecenie nie musi wyrażać złości, ale może brzmieć obcesowo.

Spróbuj samodzielnie

  1. Powiedz jednej bliskiej osobie, żeby się zatrzymała. Napisz jedno słowo.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    dur

    Dur: druga osoba ma się zatrzymać. Git kazałoby jej ruszyć dalej, czyli zrobić coś przeciwnego.

  2. Wskaż drzwi i poproś jedną bliską osobę, żeby spojrzała. Napisz jedno słowo.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    bak

    Bak: trzeba spojrzeć na drzwi. Chodzi o skierowanie uwagi, a nie o odejście.

  3. Powiedz jednej bliskiej osobie, żeby poszła. Napisz jedno słowo.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    git

    Git: druga osoba ma iść. Na końcu tego polecenia pozostaje t; gidiyorum to inna forma, użyta w odpowiedzi.

  4. Ktoś trzyma cię za rękę. Uzupełnij polecenie, żeby ją puścił: Kolumu ___!

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    bırak

    bırak: kolumu wskazuje, co należy puścić. Chodzi o rozluźnienie uchwytu, a nie o odejście.

Użyj tego dzisiaj

Napisz dwa własne dialogi po dwie wypowiedzi: jedna osoba coś wskazuje lub prosi o puszczenie, a druga odpowiada. Określ, czy polecenie brzmi spokojnie, czy ponaglająco.