Poprosisz obcą osobę o pomoc, zapytasz o toaletę i powiesz, że coś jest nie tak.

Zasada

O pomoc prosisz czasownikiem yardım etmek, a osoba, której się pomaga, stoi w celowniku: Bana yardım eder misiniz? (ben zmienia się w bana, o w ona). O miejsce pytasz słowem nerede: Tuvalet nerede? Kłopot zgłaszasz słowem var: Burada bir sorun var albo Sorunum var, gdy chodzi o twój własny. Bana doktor lazım mówi, czego potrzebujesz.

Porównaj konstrukcje
ZaimekCelownik (komu?)Przykład
benbanaBana yardım edin.
sensanaSana yardım ediyorum.
oonaOna yardım ediyorum.
bizbizeBize yardım edin.
sizsizeSize yardım ediyorum.
onlaronlaraOnlara yardım ediyoruz.

Przykłady

  • Bana yardım eder misiniz?Czy mogliby Państwo mi pomóc?Osoba, której się pomaga, stoi w celowniku: bana, nie beni, bo yardım jest już dopełnieniem czasownika etmek.
  • Tuvalet nerede, lütfen?Gdzie jest toaleta, proszę?
  • Burada bir sorun var.Jest tu problem.
  • Bana doktor lazım.Potrzebuję lekarza.Przy lazım osoba, która czegoś potrzebuje, stoi w celowniku: dosłownie „lekarz jest mi potrzebny”.
  • Yardım edin!Pomocy!
  • Telefonum çalışmıyor.Mój telefon nie działa.
  • yardımınızPaństwa pomocyardımınız-ınız / -iniz / -unuz / -ünüz: wasz, Pana/Pani
  • Anahtarım yok.Nie mam swojego klucza.

Odczyt korzysta z tureckiego głosu syntetycznego dostępnego na urządzeniu. Jakość i dostępność są różne; funkcja nie ocenia twojej wymowy.

Uważaj

Nie wstawiaj osoby w bierniku: Beni yardım edin jest błędne, bo yardım jest już dopełnieniem czasownika etmek. Osoba, której się pomaga, stoi w celowniku: Bana yardım edin.

Spróbuj samodzielnie

  1. Wstaw „mnie/mi” we właściwym przypadku: Czy mogliby Państwo mi pomóc?

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    bana

    bana: osoba, której się pomaga, stoi w celowniku, a ben zmienia się w bana, nie w beni.

  2. Wstaw o (on, ona) we właściwym przypadku: Pomagam jemu lub jej.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    ona

    ona: o przyjmuje celownik ze wstawnym n przed końcówką samogłoskową, więc ona, nie oa.

  3. Dodaj końcówkę „mój”: Mam problem.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    sorunum

    sorunum: ostatnia samogłoska w sorun to u, więc końcówka „mój” to -um, a Sorunum var znaczy: mam problem.

  4. Wstaw słowo pytające: Gdzie jest toaleta, proszę?

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    nerede

    nerede: nerede znaczy „gdzie” i nie bierze dodatkowej końcówki, więc Tuvalet nerede? to całe pytanie.

Użyj tego dzisiaj

Napisz trzy zdania na wypadek, gdybyś na dworcu zgubił(a) drogę: prośbę o pomoc, pytanie o toaletę i zgłoszenie problemu. Sprawdź, czy każde słowo oznaczające osobę stoi w celowniku.