Powiesz, co jest w jakimś miejscu, a czego tam nie ma, i zapytasz o to, bez czasownika.

Zasada

Var znaczy „jest, istnieje”, a yok „nie ma”. Tutaj nie są czasownikami i nie dostają końcówki: najpierw miejsce w miejscowniku, potem rzecz, potem słowo: Evde süt var, Evde süt yok. W pytaniu za nimi stoi osobne słowo mı/mi/mu/mü: Evde süt var mı?

Porównaj konstrukcje
TwierdzeniePrzeczeniePytaniePytanie przeczące
Evde süt var.Evde süt yok.Evde süt var mı?Evde süt yok mu?
Parkta çocuk var.Parkta çocuk yok.Parkta çocuk var mı?Parkta çocuk yok mu?
Sınıfta öğrenci var.Sınıfta öğrenci yok.Sınıfta öğrenci var mı?Sınıfta öğrenci yok mu?

Przykłady

  • Evde süt var.W domu jest mleko.
  • Çantada kalem yok.W torbie nie ma długopisu.Yok jest przeczeniem od var; zdania nie tworzy się z değil.
  • Parkta çok çocuk var.W parku jest dużo dzieci.Po çok (dużo) rzeczownik zostaje w liczbie pojedynczej, a var jest takie samo dla jednego i wielu.
  • Burada su var mı?Czy jest tu woda?
  • Odada bir masa ve iki sandalye var.W pokoju jest stół i dwa krzesła.Jedno var zamyka całe wyliczenie, a rzeczownik po iki (dwa) zostaje w liczbie pojedynczej: iki sandalye.
  • Evde ekmek var, ama süt yok.W domu jest chleb, ale nie ma mleka.
  • Burada kimse yok.Nikogo tu nie ma.Yok samo oznacza brak, więc kimse yok nie potrzebuje drugiego słowa przeczącego.
  • Bahçede kaç ağaç var?Ile drzew jest w ogrodzie?

Odczyt korzysta z tureckiego głosu syntetycznego dostępnego na urządzeniu. Jakość i dostępność są różne; funkcja nie ocenia twojej wymowy.

Uważaj

Nie zaprzeczaj var przez değil: Evde süt var değil jest błędem. Przeczeniem var jest osobne słowo yok: Evde süt yok. Değil przeczy temu, czym coś jest, a nie temu, że to istnieje.

Spróbuj samodzielnie

  1. Dodaj miejscownik do park: W parku jest dużo dzieci.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    parkta

    parkta: k jest bezdźwięczne, a ostatnia samogłoska to a, więc końcówka to -ta; miejsce musi mieć miejscownik, zanim var powie, co tam jest.

  2. Wpisz var albo yok: W torbie jest długopis.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    var

    var: długopis jest w torbie, więc zdanie jest twierdzące i potrzebne jest var.

  3. Wpisz słowo oznaczające brak: W domu nie ma chleba. Nie używaj değil.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    yok

    yok: chleba brakuje; değil zaprzecza temu, czym coś jest, więc tu nie pasuje.

  4. Wpisz oba słowa pytania: Czy w pokoju jest stół?

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    var mı

    var mı: partykuła pytająca stoi osobno i dopasowuje się do ostatniej samogłoski, a daje ı.

Użyj tego dzisiaj

Rozejrzyj się po swoim pokoju i napisz cztery zdania: dwa z var i dwa z yok. Jedno zamień na pytanie z mı lub mu.