Jak powiedzieć „mam”: kitabım var

Zasada

W tureckim nie ma czasownika „mieć”. Do rzeczy, którą się posiada, dodaje się końcówkę dzierżawczą, a potem var (jest) lub yok (nie ma): Kitabım var znaczy „mam książkę”, dosłownie „moja książka istnieje”. Końcówka wskazuje właściciela: -ım mój, -ın twój, -ı/-si jego lub jej, -ımız nasz, -ınız wasz; samogłoska podlega harmonii. Właściciela można dodać w dopełniaczu: benim kitabım var. Przy „ja”, „ty”, „my” zwykle się go pomija, ale imię lub rzeczownik zostaje i dostaje -in: Ayşe'nin kedisi var.

Przykłady

• Benim iki kardeşim var.Mam dwoje rodzeństwa.Po iki („dwa”) rzeczownik zostaje w liczbie pojedynczej, ale zachowuje końcówkę dzierżawczą: kardeşim, nie kardeşlerim.
• Senin araban var mı?Masz samochód?
• Bugün param yok.Dziś nie mam pieniędzy.Yok to zaprzeczenie od var, więc değil tu nie występuje. Zaimek benim pominięto: końcówka -m już mówi, czyje to pieniądze.
• Ayşe'nin kedisi var.Ayşe ma kota.Wymieniony właściciel stoi w dopełniaczu ('nin), a rzecz dostaje -si: Ayşe'nin kedisi. W przeciwieństwie do benim imienia nie wolno pominąć.
• Bizim bahçemiz yok.Nie mamy ogrodu.
• kedimmój kotkedi·m-im / -ım / -um / -üm / -m: mój, moja, moje
• kitabımmoja książkakitab·ım-im / -ım / -um / -üm / -m: mój, moja, moje
• çocuğunuzwasze dzieckoçocuğ·unuz-ınız / -iniz / -unuz / -ünüz: wasz, Pana/Pani

Uważaj

Końcówka stoi przy rzeczy posiadanej i nie można jej pominąć: Ben kitap var jest błędne, bo nie mówi, czyja to książka. Poprawnie: Kitabım var albo Benim kitabım var. Uważaj też na zmiękczanie: kitap daje kitabım, a çocuk daje çocuğum.

Spróbuj samodzielnie

1. Dodaj końcówkę dzierżawczą do araba (samochód): mam samochód.

   Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

   arabam

   arabam: araba kończy się samogłoską, więc końcówka „mój” to samo -m.

2. Dodaj końcówkę dzierżawczą do kitap (książka): mam książkę.

   Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

   kitabım

   kitabım: kitap kończy się spółgłoską, więc dochodzi -ım (ostatnia samogłoska a daje ı), a p przed samogłoską zmienia się w b.

3. Dodaj końcówkę trzeciej osoby do kedi (kot): Elif ma kota.

   Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

   kedisi

   kedisi: właściciel stoi już w dopełniaczu (Elif'in), a po samogłosce i końcówka trzeciej osoby to -si.

4. Dodaj końcówkę dzierżawczą do çocuk (dziecko): Czy mają Państwo dziecko?

   Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

   çocuğunuz

   çocuğunuz: sizin wymaga po samogłosce u końcówki -unuz, a k przed nią zmienia się w ğ.

Użyj tego dzisiaj

Napisz cztery zdania o tym, co masz w domu, a czego nie masz, z użyciem var i yok. Podkreśl każdą końcówkę dzierżawczą i sprawdź ostatnią samogłoskę i ostatnią spółgłoskę rzeczownika.