Zwierzęta domowe i gospodarskie: kedim, köpeğim, kuşum

Zasada

Po turecku „mam” składa się z dwóch części: końcówki „mój” przy nazwie zwierzęcia i słowa var (albo yok): Kedim var, Köpeğim yok. Końcówka to -m po samogłosce (kedi → kedim, kuzu → kuzum) i -ım/-im/-um/-üm po spółgłosce, zgodnie z ostatnią samogłoską: kuşum, atım, koyunum, tavşanım. Wyrazy dwu- i wielosylabowe zakończone na k zmieniają je przed tą końcówką w ğ: köpek → köpeğim, balık → balığım, tavuk → tavuğum, inek → ineğim.

Przykłady

• Evde bir köpeğim var.W domu mam psa.Litera k w köpek zmienia się w ğ przed samogłoską końcówki -im: köpeğim. Końcówka i var razem znaczą „mam”.
• Kuşum pencerede ötüyor.Mój ptak śpiewa w oknie.
• Çiftlikte beş inek var.Na farmie jest pięć krów.Po beş zwierzę zostaje w liczbie pojedynczej: beş inek, nie beş inekler. Dopiero końcówka dzierżawcza daje ğ: ineğim.
• Kedin var mı?Masz kota?Końcówka -n po samogłosce znaczy „twój”: kedin. Partykułę pytającą mı pisze się osobno.
• Hayır, kedim yok ama balığım var.Nie, nie mam kota, ale mam rybkę.
• Koyunlar çayırda otluyor.Owce pasą się na łące.
• köpeklerimiznasze psyköpek·lerLiczba mnoga -ler / -lar: forma i miejsce·imiz-imiz / -ımız / -umuz / -ümüz: naszPrzed l z -ler litera k zostaje: köpekler, köpeklerimiz. W ğ zmienia się tylko przed samogłoską.
• tavuklarımmoje kurytavuk·larLiczba mnoga -ler / -lar: forma i miejsce·ım-im / -ım / -um / -üm / -m: mój, moja, moje

Uważaj

Uczący się piszą köpekim i balıkım, co wygląda regularnie, ale jest błędne: köpeğim, balığım. Wyrazy jednosylabowe nie zmiękczają, więc jest atım, a nie adım (to znaczy „moje imię”). Nie szukaj też czasownika „mieć”: zdanie to nazwa zwierzęcia z końcówką i var.

Spróbuj samodzielnie

1. Dodaj do köpek (pies) końcówkę „mój”: mój pies.

   Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

   köpeğim

   köpeğim: köpek ma dwie sylaby i kończy się na k, a końcówka zaczyna się od samogłoski, więc k zmienia się w ğ; ostatnia samogłoska e daje -im.

2. Dodaj do balık (ryba) końcówkę „mój”: moja ryba.

   Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

   balığım

   balığım: to samo zmiękczenie k w ğ, a ostatnia samogłoska ı daje -ım.

3. Dodaj do kedi (kot) końcówkę „mój”: mój kot.

   Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

   kedim

   kedim: kedi kończy się samogłoską, więc końcówka to samo -m i nic się nie zmienia.

4. Dodaj do at (koń) końcówkę „mój”: mój koń.

   Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

   atım

   atım: at ma jedną sylabę, więc t zostaje, a tylna samogłoska a daje -ım.

Użyj tego dzisiaj

Napisz cztery zdania o zwierzętach, które masz lub których nie masz, z var lub yok. Przy każdym zwierzęciu na k sprawdź, czy następna końcówka zaczyna się od samogłoski.