Użyjesz bulmak, by powiedzieć, co znajdujesz i co sądzisz o czymś, w czasie teraźniejszym, przeszłym i przyszłym.

Zasada

Bulmak znaczy znaleźć: natrafić na coś, odnaleźć to, czego się szukało, albo ocenić coś (filmi güzel buldum, „film wydał mi się dobry”). Temat bul- ma tylną, zaokrągloną samogłoskę u. Końcówki -ıyor i -dı mają cztery warianty zależne od ostatniej samogłoski, więc stają się -uyor i -du: buluyorum, buldum. Końcówka czasu przyszłego ma tylko dwa warianty, tu -acak: bulacağım, a jej k przed samogłoską zmienia się w ğ. Konkretna znaleziona rzecz stoi w bierniku: anahtarımı buldum.

Porównaj konstrukcje
OsobaCzas teraźniejszyCzas przeszłyCzas przyszły
benbuluyorumbuldumbulacağım
senbuluyorsunbuldunbulacaksın
obuluyorbuldubulacak
bizbuluyoruzbuldukbulacağız
sizbuluyorsunuzbuldunuzbulacaksınız
onlarbuluyorlarbuldularbulacaklar

Przykłady

  • Anahtarımı sonunda buldum.W końcu znalazłem / znalazłam swój klucz.Konkretna znaleziona rzecz stoi w bierniku: anahtarım + ı daje anahtarımı. Zaimek ben się pomija.
  • Çocuklar bahçede bir kedi buldu.Dzieci znalazły w ogrodzie kota.Bir kedi to po prostu „jakiś kot”, więc zwykle nie ma biernika: bir kedi buldu. Bir kediyi wskazywałoby na konkretnego kota.
  • Yarın yeni bir ev bulacağız.Jutro znajdziemy nowy dom.W końcówce -acak spółgłoska k zmienia się w ğ przed samogłoską końcówki -ız: bulacağız, ale bulacaksınız zachowuje k.
  • Bu filmi çok güzel buldum.Ten film wydał mi się bardzo dobry.Z przymiotnikiem bulmak znaczy „uważać za”: çok güzel buldum to ocena, a nie odkrycie. Film stoi w bierniku, bo jest konkretny.
  • Çantamı her yerde aradım ama bulamadım.Wszędzie szukałem / szukałam torby, ale nie mogłem / mogłam jej znaleźć.Aradım to szukanie, a bulamadım nieudany wynik: bul + ama („nie móc”) + dı + m. Forma z -ama wykracza poza ten poziom i pokazuje tu tylko kontrast.
  • buluyorlaroni znajdująbuluyor-iyor / -ıyor / -uyor / -üyor: właśnie terazlarLiczba mnoga -ler / -lar: forma i miejsce
  • bulmadımnie znalazłem / nie znalazłambulmadı-medi / -madı: przeszłość przeczonamKońcówki osobowe czasu przeszłego: -m, -n, -k, -niz, -ler

Odczyt korzysta z tureckiego głosu syntetycznego dostępnego na urządzeniu. Jakość i dostępność są różne; funkcja nie ocenia twojej wymowy.

Uważaj

Bulmak to wynik, nie poszukiwanie. Żeby powiedzieć, że czegoś szukasz, użyj aramak: anahtarımı arıyorum. Anahtarımı buluyorum znaczy, że właśnie znajdujesz klucz, a nie że go szukasz.

Spróbuj samodzielnie

  1. Wstaw bulmak w czasie przyszłym dla ben: Jutro znajdę swój klucz.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    bulacağım

    bulacağım: temat bul- ma tylną samogłoskę, więc końcówka przyszła to -acak, a jej k przed -ım, zaczynającym się od samogłoski, zmienia się w ğ.

  2. Wstaw bulmak w czasie przeszłym dla biz: Wczoraj znaleźliśmy portfel.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    bulduk

    bulduk: temat kończy się dźwięczną spółgłoską l, więc końcówka przeszła zaczyna się od d; u jest zaokrąglone, stąd -du, a -k znaczy „my”.

  3. Wstaw bulmak w czasie teraźniejszym dla sen: Teraz znajdujesz swój telefon.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    buluyorsun

    buluyorsun: temat kończy się spółgłoską, więc -uyor dołącza się bezpośrednio, z u, bo samogłoska tematu to u; -sun znaczy „ty”.

  4. Wstaw bulmak w czasie przeszłym przeczącym dla o: Moja mama nie znalazła książki.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    bulmadı

    bulmadı: przeczenie -ma stoi przed czasem przeszłym -dı; trzecia osoba nie potrzebuje końcówki osobowej.

Użyj tego dzisiaj

Napisz trzy zdania o zgubionej rzeczy: czego szukasz (aramak), co zostało znalezione (bulmak) i co znajdziesz jutro.