Houding in je stem: twijfel, ironie en beleefdheid
Een compliment kan kritiek verhullen: verken Turkse twijfel, ironie, beleefdheid en verbazing met twee lezingen van dezelfde woorden, zonder bijgevoegde opname.
Lezen en oefenenAvonturendagboek
Alle lessen Turks
Kies een onderwerp, lees de voorbeelden en probeer de oefeningen voordat je de antwoorden opent. Ga verder met een verwante les om hetzelfde idee in een nieuwe situatie toe te passen.
Avonturendagboek
Je leerdagboek
Kies je niveau
De zoekfunctie voor lessen kon niet worden geladen. Je kunt de pagina’s nog steeds bekijken.
Geen passende les gevonden. Probeer een kortere zoekopdracht of een ander onderwerp.
Lettergreepmetrum: een Turkse versregel tellen
Zeven lettergrepen vragen geen zeven klemtonen. Tel zelfgeschreven Turkse versregels en plaats een pauze tussen woorden zonder de natuurlijke uitspraak te verliezen.
Lezen en oefenenHet meervoud -ler / -lar: vorm en plaats
Twee vormen, één vaste plek: -ler en -lar verschillen alleen in de klinker, en het meervoud staat altijd direct achter het naamwoord, vóór bezit en naamval: evlerimizde.
Lezen en oefenen-de / -da / -te / -ta: in, op, bij
Leer het Turkse achtervoegsel van de locatief in alle vier de vormen -de, -da, -te en -ta, hoe klinker en laatste klank de vorm kiezen en waarom het Ankara'da met apostrof is.
Lezen en oefenen-den / -dan / -ten / -tan: van, uit
Zeg in het Turks waar iemand vandaan komt. Het ablatiefsuffix heeft vier vormen en krijgt na 'zijn' of 'haar' een n: evinden, niet evden.
Lezen en oefenen-e / -a / -ye / -ya: naar, aan
Waar komt -e of -a, wanneer verschijnt er een y en waarom wordt kitap kitaba? De Turkse datief voor bestemming en ontvanger.
Lezen en oefenen-i / -ı / -u / -ü: het bepaalde lijdend voorwerp
Een bepaald lijdend voorwerp krijgt in het Turks -i, -ı, -u of -ü. Zie welke van de vier vormen past, wanneer een y of een verzachte k, p, ç optreedt en wanneer het achtervoegsel wegblijft.
Lezen en oefenen-in / -ın / -un / -ün: van (de genitief)
Zeg van wie iets is: Ali'nin, çocuğun, kapının. Vier vormen, de n na een klinker en waarom ook het bezit zelf een eigen uitgang nodig heeft.
Lezen en oefenen-im / -ım / -um / -üm / -m: mijn
Van ev wordt evim, van araba arabam: welke van vijf uitgangen de laatste klinker kiest, waarom na een klinker alleen -m komt en hoe kitap kitabım wordt.
Lezen en oefenen-in / -ın / -un / -ün: jouw (evin, araban)
Jouw huis, jouw auto, jouw moeder in het Turks: de vier vormen -in/-ın/-un/-ün na een medeklinker, de korte -n na een klinker en kitap die kitabın wordt.
Lezen en oefenen-i / -si: zijn, haar
Waarom evi maar arabası? Leer de bezitsvorm van de derde persoon in alle acht vormen, het zachter worden van medeklinkers (kitap, kitabı) en waarom zijn en haar gelijk zijn.
Lezen en oefenen-imiz / -ımız / -umuz / -ümüz: ons en onze
Zo zeg je ons en onze in het Turks: het achtervoegsel -imiz en zijn zeven andere vormen, gekozen op laatste klinker en woordeinde, met evimiz en arabamız.
Lezen en oefenen-ınız / -iniz / -unuz / -ünüz: uw, jullie
Uw en jullie in het Turks: eviniz, arabanız, kitaplarınız. De acht vormen van het achtervoegsel en de klinker die na een klinker wegvalt.
Lezen en oefenen-leri / -ları: hun huis, hun auto
Evleri, arabaları, kitapları: hoe het Turkse achtervoegsel voor „hun” -leri of -ları kiest, waarom p, ç, t, k hard blijven en waarom evleri ook de huizen van één persoon kan zijn.
Lezen en oefenenTussen-n: evinde, evinden, evine
Waarom het Turks een n invoegt tussen het bezit van de 3e persoon en een naamvalsuitgang (evi + de = evinde), en waarom die na ‘mijn’, ‘ons’, ‘jouw’ ontbreekt.
Lezen en oefenenTussenklank -y-: de y tussen klinkers
Waarom arabaya en kapıyı en niet arabaa? Zie waar het Turks een verbindende y plaatst tussen een woord op klinker en -e/-a of -i, en waar nooit.
Lezen en oefenenbana, sana, ona: persoonlijke voornaamwoorden met naamval
Hoe ben, sen en o veranderen voor naamvalsuitgangen: bana, senden, onu, ona, en waarom biz en siz regelmatig blijven. Met volledige tabel.
Lezen en oefenenDe apostrof bij eigennamen: Ankara'da, Ali'nin
De apostrof tussen een eigennaam en zijn achtervoegsel: hoe je het achtervoegsel kiest en waarom Ahmet en Zeynep hun laatste letter houden.
Lezen en oefenenmi / mı / mu / mü: het vraagwoordje voor ja-neevragen
Maak van elke Turkse zin een ja-neevraag met mi, mı, mu of mü: welke klinker je kiest, waarom het los geschreven wordt en waar het persoonsachtervoegsel komt te staan.
Lezen en oefenen-im / -sin / -iz / -siniz: ik ben, je bent, wij zijn
Wie je bent en hoe het met je gaat, in het Turks, met de persoonsuitgangen -im, -sin, -iz en -siniz, de klinkerharmonie en de koppel-y na een klinker.
Lezen en oefenen-iyor / -ıyor / -uyor / -üyor: nu bezig
De Turkse lopende tegenwoordige tijd: waarom -yor vier klinkers heeft, wat er met de eindklinker van bekle- en başla- gebeurt en waarom git- gidiyorum wordt.
Lezen en oefenen-miyor / -mıyor / -muyor / -müyor: niet doen
Waarom gelmiyorum en nooit gelmeyorum? Zie hoe de ontkenning -me/-ma vóór -yor versmalt, hoe de laatste klinker van de stam haar kiest en waar de persoonsuitgang komt.
Lezen en oefenen-di, -dı, -du, -dü, -ti: de verleden tijd (geldi, yaptı)
De acht vormen van het Turkse achtervoegsel voor de verleden tijd: -di, -dı, -du, -dü en hun t-varianten. Zie hoe de laatste klinker en klank van de stam er één kiezen: geldi, yaptı, gördü.
Lezen en oefenenPersoonsuitgangen van de verleden tijd: -m, -n, -k, -niz, -ler
Geldim, geldin, geldi, geldik, geldiniz, geldiler: hoe de Turkse verleden tijd aangeeft wie iets deed, waarom hij en zij geen uitgang krijgen en waar harmonie -niz en -ler verandert.
Lezen en oefenen