A1 · 150
Turecki A1: pierwsze kroki
Poznaj tureckie litery i dźwięki, pierwsze przyrostki i harmonię samogłoskową oraz powiedz proste rzeczy o sobie. Lekcje A1 w kolejności nauki.
Czego nauczysz się na tym poziomie
- Czytać i wymawiać wszystkie 29 liter, także ı, ğ i ö
- Wybierać właściwą końcówkę dzięki harmonii samogłoskowej, od liczby mnogiej po miejscownik
- Witać się, przedstawiać i zadawać proste pytania z mi, var i yok
- Mówić krótkimi zdaniami o teraźniejszości i prostej przeszłości
Lekcje na tym poziomie
- Alfabet turecki: 29 literTureckie litery i dźwiękiDwadzieścia dziewięć liter i żadnej niemej: których trzech liter brakuje, które sześć doszło i dlaczego c oraz ç to dwie różne głoski.
- Osiem tureckich samogłosekTureckie litery i dźwiękiW tureckim jest osiem samogłosek, różniących się ułożeniem języka, warg i otwarciem ust. Sprawdź, czym są a e ı i o ö u ü i czemu ö to nie zwykłe o.
- Bezkropkowe ı i kropkowane iTureckie litery i dźwiękiNaucz się odróżniać tureckie ı od i na słuch i w pisowni oraz poprawnie pisać wielkie litery I i İ w słowach takich jak ışık, kır i İzmir.
- Miękkie g (ğ): litera, której nie czyta się jak gTureckie litery i dźwiękiTureckie ğ nie jest głoską g: po a, ı, o, u wydłuża samogłoskę, po e, i, ö, ü brzmi jak lekkie j. Pisownia i ułożenie ust, bez nagrania.
- ö i ü: zaokrąglone samogłoski przednieTureckie litery i dźwiękiNaucz się wymawiać tureckie ö i ü: zaokrąglij wargi, a język zostaw z przodu, i odróżniaj je od o i u w parach takich jak kör/kor oraz üç/uç.
- Tureckie c i ç: dźwięki dż i czTureckie litery i dźwiękiCzytaj tureckie c jak „dż” w słowie „dżem”, a ç jak „cz” w słowie „czas”, i zobacz, czemu jeden ogonek odróżnia cam (szkło) od çam (sosna).
- S i Ş: dwie różne spółgłoskiTureckie litery i dźwiękiOdróżnij syczące s od szumiącego ş na parach takich jak taş i tas, kaş i kas, su i şu oraz poznaj ułożenie języka potrzebne do każdej z nich.
- Tureckie r: jedno szybkie uderzenieTureckie litery i dźwiękiJak wymawiać tureckie r jako jedno lekkie uderzenie czubka języka na początku, w środku i na końcu wyrazu oraz jak odróżnić je od l w parach takich jak kar i kal.
- Przednie k, g i l: kedi, gül, elTureckie litery i dźwiękiDlaczego k w kedi i g w gül brzmią lżej niż w kapı i gaz, jak l zmienia się obok e, i, ö, ü oraz co robi cyrkumfleks w kâr.
- Podwójne spółgłoski: anne, elli, hattaTureckie litery i dźwiękiPięćdziesiąt to elli, a jego ręka to eli: ćwicz przytrzymywanie podwójnej spółgłoski w anne, elli i hatta, by długi dźwięk nie zmienił się w inne słowo.
- Nazwy liter: literowanie po tureckuTureckie litery i dźwiękiPrzeliteruj imię przez telefon po turecku: spółgłoski mają nazwy be, ce, de, a samogłoski brzmią jak litera. Z wyjątkami ğ i j.
- Sylaby: jedna samogłoska, jedna sylabaTureckie litery i dźwiękiPolicz samogłoski, a będziesz znać sylaby: a-ra-ba, ki-tap, el-ma. Dokąd trafia pojedyncza spółgłoska, kiedy dwie się rozdzielają i dlaczego saat to sa-at.
- Akcent wyrazowy: ostatnia sylabaTureckie litery i dźwiękiKitap, kitaplar, kitaplarımız: akcent przesuwa się za każdym razem na koniec. Naucz się zasady akcentu w tureckim, licząc sylaby, bez nagrania.
- Czytanie każdego słowa na głos: litera, dźwiękTureckie litery i dźwiękiTurecka pisownia to przepis, nie zagadka: czytaj od lewej do prawej, wymawiaj każdą literę raz, a nieznane słowo zabrzmi dobrze. Bez nagrania, za to z metodą.
- Intonacja pytań z miTureckie litery i dźwiękiYağdı mı? Szczyt melodii wypada na dı, a mı zostaje lekkie: gdzie podnosi się głos w tureckich pytaniach tak/nie i dlaczego zaimek pytajny nie bierze mi.
- Samogłoski przednie i tylne: kal i kelTureckie litery i dźwiękiUsłysz różnicę między kal i kel, bal i bel, kır i kir: położenie języka decyduje o samogłosce, o sąsiednim k, a nawet o znaczeniu słowa.
- Liczba mnoga -ler / -lar: forma i miejsceTureckie przyrostkiDwie formy, jedno miejsce: -ler i -lar różnią się jedną samogłoską, a liczba mnoga stoi zawsze tuż po rzeczowniku, przed końcówkami przynależności i przypadka, jak w evlerimizde.
- -de / -da / -te / -ta: w, na, przyTureckie przyrostkiPoznaj turecką końcówkę miejscownika we wszystkich czterech postaciach: -de, -da, -te i -ta, wybór według samogłoski i głoski oraz zapis Ankara'da z apostrofem.
- -den / -dan / -ten / -tan: z, odTureckie przyrostkiPowiedz po turecku, skąd ktoś pochodzi. Końcówka ablatywu ma cztery formy, a po „jego” lub „jej” dostaje n: evinden, nie evden.
- -e / -a / -ye / -ya: do, kuTureckie przyrostkiGdzie wstawić -e lub -a, kiedy pojawia się y i dlaczego kitap zmienia się w kitaba? Turecki celownik dla celu ruchu i odbiorcy.
- -i / -ı / -u / -ü: określone dopełnienieTureckie przyrostkiPo turecku określone dopełnienie dostaje -i, -ı, -u albo -ü. Zobacz, która z czterech form pasuje, kiedy wchodzi y lub zmiękczone k, p, ç i kiedy końcówki nie ma.
- -in / -ın / -un / -ün: czyj (dopełniacz)Tureckie przyrostkiPowiedz, do kogo coś należy: Ali'nin, çocuğun, kapının. Cztery formy, n po samogłosce i powód, dla którego rzecz posiadana też dostaje końcówkę.
- -im / -ım / -um / -üm / -m: mój, moja, mojeTureckie przyrostkiZ ev robi się evim, z araba arabam: którą z pięciu końcówek wybiera ostatnia samogłoska, czemu po samogłosce jest tylko -m i jak kitap zmienia się w kitabım.
- -in / -ın / -un / -ün: twój (evin, araban)Tureckie przyrostkiTwój dom, twój samochód, twoja mama po turecku: cztery formy -in/-ın/-un/-ün po spółgłosce, krótkie -n po samogłosce i kitap zmieniające się w kitabın.
- -i / -si: jego, jej, tegoTureckie przyrostkiDlaczego evi, ale arabası? Poznaj dzierżawczą końcówkę 3. osoby w ośmiu kształtach, zmiękczanie spółgłosek (kitap, kitabı) i to, że jego i jej brzmią tak samo.
- -imiz / -ımız / -umuz / -ümüz: naszTureckie przyrostkiJak po turecku powiedzieć nasz: końcówka -imiz i jej pozostałe warianty, wybierane według ostatniej samogłoski i zakończenia wyrazu, np. evimiz i arabamız.
- -ınız / -iniz / -unuz / -ünüz: wasz, Pana/PaniTureckie przyrostkiWasz i Pana/Pani po turecku: eviniz, arabanız, kitaplarınız. Osiem form końcówki oraz samogłoska, która znika po wyrazie zakończonym samogłoską.
- -leri / -ları: ich dom, ich samochódTureckie przyrostkiEvleri, arabaları, kitapları: jak turecka końcówka „ich” wybiera -leri lub -ları, dlaczego p, ç, t, k nie stają się dźwięczne i czemu evleri to także domy jednej osoby.
- Wstawne n: evinde, evinden, evineTureckie przyrostkiDlaczego w tureckim między dzierżawczym 3. osoby a końcówką przypadka pojawia się n (evi + de = evinde) i czemu nie ma go po „mój”, „nasz”, „twój”.
- Łącznik -y-: y między samogłoskamiTureckie przyrostkiDlaczego arabaya i kapıyı, a nie arabaa? Sprawdź, gdzie turecki wstawia łączące y między wyraz na samogłoskę a -e/-a lub -i i gdzie nigdy go nie dodaje.
- bana, sana, ona: zaimki osobowe z przypadkamiTureckie przyrostkiJak ben, sen i o zmieniają się przed końcówkami przypadków: bana, senden, onu, ona, oraz dlaczego biz i siz są regularne. Z pełną tabelą.
- Apostrof przy imionach: Ankara'da, Ali'ninTureckie przyrostkiDlaczego po nazwie własnej przed końcówką stawia się apostrof, jak dobrać końcówkę i dlaczego Ahmet i Zeynep zachowują ostatnią literę.
- mi / mı / mu / mü: partykuła pytań rozstrzygnięciaTureckie przyrostkiZamień każde tureckie zdanie w pytanie typu tak lub nie za pomocą mi, mı, mu lub mü: jaką samogłoskę wybrać, dlaczego pisze się osobno i gdzie trafia końcówka osoby.
- -im / -sin / -iz / -siniz: jestem, jesteś, jesteśmyTureckie przyrostkiKim jesteś i jak się masz po turecku: końcówki osobowe -im, -sin, -iz i -siniz, harmonia samogłosek i łącznikowe y po samogłosce.
- -iyor / -ıyor / -uyor / -üyor: właśnie terazTureckie przyrostkiCzas teraźniejszy ciągły w tureckim: skąd cztery samogłoski w -yor, co dzieje się z końcową samogłoską w bekle- i başla- oraz dlaczego git- daje gidiyorum.
- -miyor / -mıyor / -muyor / -müyor: zaprzeczenie terazTureckie przyrostkiDlaczego gelmiyorum, a nigdy gelmeyorum? Zobacz, jak przeczenie -me/-ma zwęża się przed -yor, jak wybiera je ostatnia samogłoska rdzenia i gdzie stoi końcówka osoby.
- -di, -dı, -du, -dü, -ti: czas przeszły (geldi, yaptı)Tureckie przyrostkiOsiem postaci tureckiej końcówki czasu przeszłego: -di, -dı, -du, -dü i warianty z t. Zobacz, jak ostatnia samogłoska i ostatnia głoska tematu wybierają jedną, np. geldi, yaptı, gördü.
- Końcówki osobowe czasu przeszłego: -m, -n, -k, -niz, -lerTureckie przyrostkiGeldim, geldin, geldi, geldik, geldiniz, geldiler: jak turecki czas przeszły pokazuje, kto coś zrobił, czemu on i ona nie mają końcówki i gdzie harmonia zmienia -niz oraz -ler.
- -medi / -madı: przeszłość przeczonaTureckie przyrostkiGelmedim, okumadım, görmedik: dodaj -me lub -ma, potem -di lub -dı i końcówkę osoby, aby powiedzieć, co się nie stało. Wystarczą dwie formy.
- -ecek / -acak: czas przyszłyTureckie przyrostkiPlany, obietnice i prognozy: końcówka czasu przyszłego -ecek/-acak, wstawka y po samogłosce i k, które w geleceğim zmienia się w ğ.
- -le / -la: z, za pomocąTureckie przyrostkiKalemle, arabayla, benimle: dodaj -le/-la, by powiedzieć „z” lub „czymś”, wstaw y po samogłosce i poznaj osobne słowo ile.
- Liczebniki porządkowe: -inci / -ıncı / -uncu / -üncüTureckie przyrostkiKiedy ikinci, a kiedy altıncı? Końcówkę liczebnika porządkowego wybierasz według ostatniej samogłoski, po samogłosce znika i, a dört zmienia się w dördüncü.
- -ca / -ce / -ça / -çe: nazwy językówTureckie przyrostkiAlmanca, Arapça, İngilizce, Türkçe: cztery formy końcówki, która z Alman, Arap, İngiliz i Türk robi nazwy języków, oraz sposób wyboru właściwej.
- -li / -lı / -lu / -lü: z, mającyTureckie przyrostkiSütlü kahve, şekerli çay: jak końcówka -li, -lı, -lu lub -lü znaczy „z” lub „mający”, czemu l się nie zmienia i dlaczego Ankaralı nie ma apostrofu.
- Bez: -siz / -sız / -suz / -süzTureckie przyrostkiŞekersiz çay to herbata bez cukru. Zobacz, jak -siz, -sız, -suz i -süz zależą od ostatniej samogłoski, czemu s się nie zmienia i czemu çocuksuz zachowuje k.
- -in / -ın / -un / -ün: grzeczny rozkazTureckie przyrostkiChodźcie, patrzcie, usiądźcie: jak turecki tworzy polecenie do kilku osób lub do kogoś, kogo szanujemy, z czterema samogłoskami i literą y po samogłosce.
- Harmonia samogłoskowa: reguła dwu- i czterowariantowaGramatyka tureckaDowiedz się, jak ostatnia samogłoska tureckiego wyrazu wybiera samogłoskę końcówki w regule dwu- i czterowariantowej, z tabelą wszystkich ośmiu samogłosek.
- Szyk zdania: czasownik na końcuGramatyka tureckaGdzie w tureckim stoi czasownik? Na końcu. Poznasz zwykły szyk: podmiot, czas, miejsce, dopełnienie, czasownik, oraz wyrazy, które można przestawiać.
- Zaimki osobowe: ben, sen, o, biz, siz, onlarGramatyka tureckaSześć tureckich zaimków od ben do onlar i to, co zaskakuje uczących się: o nie ma rodzaju, siz bywa grzecznościowe, a końcówka czasownika często czyni zaimek zbędnym.
- Być: końcówki osobowe przy rzeczownikach i przymiotnikachGramatyka tureckaPo turecku nie ma słowa „jestem” ani „jesteś”: robi to końcówka. Utwórz öğrenciyim, öğrencisin i öğrenciyiz i zobacz, kiedy pojawia się y.
- değil: nie jestem, to nie jestGramatyka tureckaJak değil neguje rzeczowniki i przymiotniki, dlaczego końcówka osoby stoi przy değil (değilim, değilsin), a nie przy rzeczowniku, i jak neguje się czasowniki.
- mi, mı, mu, mü: pytania tak/nieGramatyka tureckaJak zamienić tureckie zdanie w pytanie rozstrzygnięcia: osobna partykuła mi, mı, mu, mü, wybór samogłoski, jej miejsce w zdaniu i końcówka osobowa.
- Pytajniki: ne, kim, nerede, nasıl, kaçGramatyka tureckaNe, kim, nerede, nasıl i kaç pytają o rzeczy, osoby, miejsce, sposób i liczbę: stoją tam, gdzie stałaby odpowiedź, i nie dostają mi.
- bu, şu, o: ten, tamten i on lub onaGramatyka tureckaKtóre tureckie słowo znaczy ten, które tamten, a kiedy znaczy on lub ona? Poznaj bu, şu i o, ich liczby mnogie bunlar, şunlar, onlar i dlaczego liczbę mnogą ma rzeczownik.
- var i yok: jest, nie maGramatyka tureckaPowiedz, co jest w danym miejscu, a czego brakuje: var i yok po miejscu w miejscowniku i rzeczy, a pytanie z var mı. Bez żadnego czasownika.
- Czas teraźniejszy z -yor: co dzieje się terazGramatyka tureckaPowiedz, co dzieje się w tej chwili: geliyorum, okuyorum, başlıyorum. Samogłoska przed -yor, wypadające a lub e na końcu tematu i końcówki osobowe.
- Nie robię tego: -mıyor / -miyor / -muyor / -müyorGramatyka tureckaJak z gidiyorum zrobić gitmiyorum: gdzie stoi przeczenie, dlaczego jego samogłoska zmienia się przed -yor i jak zadać pytanie Gelmiyor musun?
- Dopełnienie określone: -(y)ı / -(y)i / -(y)u / -(y)üGramatyka tureckaTurecki nie ma rodzajnika: konkretne dopełnienie dostaje biernik -ı/-i/-u/-ü (kitabı okuyorum), a ogólne zostaje bez końcówki (kitap okuyorum).
- Dokąd i komu: celownik w zdaniuGramatyka tureckaKońcówka celownika wskazuje cel ruchu i osobę, która coś dostaje. Dlaczego cel nigdy nie zostaje bez końcówki i czemu po samogłosce wchodzi litera y.
- Gdzie i skąd: -de i -den w zdaniuGramatyka tureckaPowiedz, gdzie jesteś i skąd pochodzisz: -de/-da przy pobycie, -den/-dan przy wyjściu, także gdy miejscem jest osoba, jak w Ali'de i bende.
- Jak powiedzieć „mam”: kitabım varGramatyka tureckaJak powiedzieć po turecku, co się ma, a czego nie: właściciel w dopełniaczu, rzecz z końcówką dzierżawczą i słowo var lub yok, jak w Benim kitabım var.
- Przymiotnik przed rzeczownikiem: güzel bir evGramatyka tureckaPo turecku przymiotnik stoi przed rzeczownikiem i nigdy się nie zmienia: büyük evlerde, güzel bir ev. Gdzie wchodzi bir i czemu ev büyük to już całe zdanie.
- Liczebniki i ilości: rzeczownik zostaje w liczbie pojedynczejGramatyka tureckaPo üç, on, kaç, birkaç i çok turecki rzeczownik zostaje w liczbie pojedynczej: iki kitap. Zobacz, czemu liczebnik niesie już mnogość i kiedy jednak stoi -ler/-lar.
- Rozkazy i grzeczne prośby: gel i gelinGramatyka tureckaDo przyjaciela mówisz gel, do obcego lub grupy gelin. Zobacz, jak turecki tworzy rozkaz z samego trzonu czasownika i dlaczego git zmienia się w gidin.
- Chcieć i potrzebować: istemek i lazımGramatyka tureckaZamówić herbatę, powiedzieć, że chcesz wyjść, albo że potrzebujesz pieniędzy: istiyorum przy chceniu, bana lazım przy potrzebie i budowa obu zdań.
- ile: z, za pomocą i spójnik „i”Gramatyka tureckaZ kim idziesz i czym jedziesz? Poznaj ile przy towarzyszu, środku transportu i narzędziu: arkadaşımla, otobüsle, benimle, a także w roli spójnika „i”.
- Łączenie zdań: ve, ama, veya, çünküGramatyka tureckaChleb i ser, zimno, ale słonecznie, dom albo praca: łącz słowa i zdania przez ve, ama i veya, a przyczynę podaj z çünkü.
- Lubić i nie lubić: sevmek i hoşlanmakGramatyka tureckaSevmek wymaga biernika, a hoşlanmak ablatywu. Naucz się mówić po turecku, co lubisz, a czego nie, od Kahveyi seviyorum do Kediden hoşlanmıyorum.
- Czas przeszły prosty z -di: co się stałoGramatyka tureckaDün geldim, dün gittim: zakończone zdarzenia wyrażasz po turecku końcówką -di przy gołym temacie czasownika i końcówką osoby, z okolicznikami dün i az önce.
- Czas przeszły: gitmedim i gittin mi?Gramatyka tureckaPowiedz gitmedim i zapytaj gittin mi?: gdzie stoi -me przed -di, jaka końcówka osoby po nim następuje i dlaczego mi zostaje bez zmian.
- Określenia czasu: dziś, o trzeciej, w sobotęGramatyka tureckaDziś i jutro nie dostają końcówki, godzina tak: bugün, ale saat üçte. Zobacz, jak po turecku powiedzieć, kiedy coś się dzieje, od godziny po dzień tygodnia.
- evet i hayır: odpowiadanie na pytania tak/nieGramatyka tureckaCzy evet znaczy „tak”, gdy ktoś pyta Kahve içmiyor musun? Jak odpowiadać po turecku na pytania przeczące: evet zgadza się z pytaniem, hayır je odrzuca.
- olmak: być, stawać sięTureckie czasownikiOlmak znaczy „stawać się” i „zdarzać się”, a „być” daje tylko poza czasem teraźniejszym. Poznaj formy i zobacz, czemu „jestem uczniem” obywa się bez olmak.
- gelmek: przychodzićTureckie czasownikiTemat gel- nie zmienia się w żadnym czasie, ale k z końcówki -ecek przed samogłoską daje ğ: gelecek, geleceğim. Trzy czasy czasownika gelmek.
- gitmek: iść, jechać i dlaczego git- staje się gid-Tureckie czasownikiGitmek znaczy iść lub jechać, ale jego temat się zmienia: gidiyorum, gideceğim, lecz gittim i gitmiyor. Poznasz, kiedy t zmienia się w d i jak wskazać cel.
- yapmak: robić, zrobićTureckie czasownikiOdrabiać lekcje, ćwiczyć, jeść śniadanie, robić zakupy: czas teraźniejszy z -ıyor i przeszły z -tı w sześciu osobach oraz powód, dla którego jest yaptım, a nie yapdım.
- yemek: jeść, yiyorum i yedimTureckie czasownikiJeść po turecku: dlaczego temat ye- w yiyorum zmienia się w yi-, a w yedim i yemiyorum pozostaje bez zmian, oraz yemek jako rzeczownik oznaczający posiłek.
- içmek: pić i palićTureckie czasownikiHerbatę, wodę, zupę i papierosy łączy jeden turecki czasownik. Poznaj içmek w czasie teraźniejszym, przeszłym, przyszłym i w przeczeniu oraz powód t w içtim.
- almak: kupować, dostawać, braćTureckie czasownikiJak działa almak (kupować, dostawać, brać): regularny temat al-, zmiana k w ğ w alacağım oraz dlaczego zdjęcie i autobus wymagają innych czasowników.
- vermek: dawaćTureckie czasownikiKto co dostaje? Zobacz, jak vermek stawia odbiorcę w formie z -e/-a i jak temat łączy się z -iyor, -di i -ecek, także ze zmiękczeniem w vereceğim.
- görmek: widziećTureckie czasownikiSamogłoska ö w görmek zaokrągla następne końcówki: görüyorum i gördüm, a nie göriyorum. Czas teraźniejszy, przeszły i przyszły czasownika görmek, widzieć.
- bakmak: patrzeć, opiekować sięTureckie czasownikiBakmak znaczy patrzeć na coś, a to, na co patrzysz, stoi w celowniku -e/-a. Czas teraźniejszy, przeszły i przyszły oraz wyjaśnienie baktım i bakacağız.
- istemek: chcieć, prosić oTureckie czasownikiOdmiana istemek w czasie teraźniejszym, przeczeniu i przeszłym oraz konstrukcja z drugim czasownikiem, jak w gitmek istiyorum.
- sevmek: kochać, lubić, z końcówką -i przy dopełnieniuTureckie czasownikiPowiedz, kogo lub co kochasz albo lubisz: sevmek wymaga dopełnienia z końcówką -i (seni, kediyi). Czas teraźniejszy, przeszły, przyszły i przeczenie, np. seveceğim.
- bilmek: wiedzieć o faktach, nie o ludziachTureckie czasownikiBilmek służy do faktów, odpowiedzi i umiejętności; osobę, którą się poznało, opisuje tanımak. Wszystkie formy bilmek w czasie teraźniejszym, przeszłym i w przeczeniu.
- konuşmak: mówić i rozmawiać z kimśTureckie czasownikiRozmowa z przyjacielem, mówienie po turecku, milczenie na zebraniu: konuşmak oznacza rozmówcę przez ile, -le lub -la. Czas teraźniejszy, przeszły, przyszły i przeczenie.
- okumak: czytać i studiowaćTureckie czasownikiKitap okuyorum, okudum, okuyacağım: dlaczego temat oku- zakończony samogłoską bierze y przed -acak i jak okumak znaczy też „uczyć się w szkole” lub „studiować”.
- yazmak: pisać, czyli yazdım, a nie yaztımTureckie czasownikiYazmak jest regularny, ale jego z jest dźwięczne: yazıyorum, yazdım, yazacağım. Poznasz samogłoskę przed -yor, d w czasie przeszłym i to, co i gdzie się pisze.
- oturmak: siedzieć i mieszkaćTureckie czasownikiSiadasz czy mieszkasz? Oturuyorum znaczy jedno i drugie. Poznaj oturmak w trzech czasach i kiedy miejsce dostaje -de/-da, a kiedy -e/-a.
- çalışmak: pracować, uczyć sięTureckie czasownikiÇalışmak oznacza pracę, naukę i działanie urządzenia: miejsce pracy w -da, ders çalışmak do nauki oraz çalıştım zamiast çalışdım.
- uyumak: spaćTureckie czasownikiTemat uyu- kończy się samogłoską, więc zmieniają się wszystkie końcówki: uyuyorum, uyudum, uyuyacağım, uyumuyorum. Różnica między uyumak a yatmak.
- anlamak: rozumiećTureckie czasownikiDlaczego anlıyorum, a nie anlayorum? Końcowe a rdzenia anla- znika przed -ıyor. Czas teraźniejszy, przeszły, przyszły i zaprzeczenie czasownika anlamak.
- ev: dom z każdą końcówkąTureckie rzeczownikiDlaczego ev zachowuje v i bierze końcówki przednie (evler, evde, evim) oraz jak eve i evde znaczą „do domu” i „w domu”.
- kitap (książka): kitabım, kitaba, kitaptaTureckie rzeczownikiKońcowe p w kitap zmienia się w b w formach kitabım i kitaba, ale zostaje w kitapta i kitaplar: poznaj wszystkie formy i końcówki, które wywołują zmianę.
- su (woda): suyu, suyun, suya i litera yTureckie rzeczownikiJak rzeczownik su przyjmuje końcówki: skąd y w suya i suyu, dlaczego dopełniacz brzmi suyun, a nie sunun, i które formy, jak suda i sudan, pozostają bez y.
- ekmek: chleb i k, które zmienia się w ğTureckie rzeczownikiDlaczego jest ekmeği i ekmeğim, ale ekmekler i ekmekte: końcowe k łagodnieje w ğ tylko przed samogłoską, pokazane na jednym codziennym rzeczowniku.
- araba: samochód i jego końcówkiTureckie rzeczownikiDlaczego araba daje arabayı i arabaya, ale arabam i arabası: jak rzeczownik zakończony samogłoską przyjmuje przypadki i formy dzierżawcze.
- okul: szkoła i wszystkie jej końcówkiTureckie rzeczownikiZobacz, jak okul (szkoła) przyjmuje końcówki liczby mnogiej, dzierżawcze i przypadków, np. okullar, okulum, okulda i okula, oraz czemu okulu ma dwa znaczenia.
- arkadaş: słowo „przyjaciel” i jego końcówkiTureckie rzeczownikiDlaczego arkadaş ma końcówki -ta i -tan zamiast -da i -dan, czemu ş się nie zmienia i jak układają się liczba mnoga, dzierżawcze i przypadki: arkadaşlarımızdan.
- çay: herbata i jej końcówkiTureckie rzeczownikiDowiedz się, jak rzeczownik çay (herbata) przyjmuje liczbę mnogą, biernik, celownik, miejscownik, ablatyw i dzierżawcze oraz dlaczego jest çaya, a nie çayya.
- kedi (kot): kedim, kediye, kedisiTureckie rzeczownikiKedim, kediye, kediyi czy kedisi? Jak rzeczownik zakończony na i dodaje y, n lub s przed końcówką samogłoskową, dlaczego nie ma formy kediim, i wszystkie formy słowa kedi.
- masa (stół): masaya, masayı, masasıTureckie rzeczownikiSkąd bierze się y w masaya i masayı? Zobacz, jak rzeczownik masa (stół) przyjmuje końcówki po samogłosce i dlaczego masası to co innego niż masayı.
- oda (pokój): odada, odaya, odası, oda daTureckie rzeczownikiOdada czy oda da? Pierwsze znaczy „w pokoju”, drugie „pokój też”. Do tego wszystkie końcówki oda ze spójkami y i s: odaya, odayı, odası, odamız.
- para: pieniądze i ich końcówkiTureckie rzeczownikiParam yok, Para biriktiriyorum, Parayı bıraktım: jak para (pieniądze) przyjmuje -ya, -yı, -m i -sı i kiedy ogólne pieniądze zostają bez końcówki.
- Liczby od 0 do 20Tureckie grupy wyrazówLicz od sıfır do yirmi: 21 tureckich liczebników, dlaczego 13 to on üç, a nie üç on, i dlaczego rzeczownik po liczebniku zostaje w liczbie pojedynczej.
- Kolory po turecku: kırmızı, mavi, sarı, açık maviTureckie grupy wyrazówJedenaście podstawowych kolorów po turecku, jaśniejsze i ciemniejsze odcienie z açık i koyu oraz poprawna pisownia słów kahverengi, kırmızı i sarı.
- Dni tygodnia: od pazartesi do pazarTureckie grupy wyrazówPoznaj siedem tureckich dni od pazartesi do pazar, powiedz w poniedziałek albo w każdy piątek bez końcówki i nie myl już cuma z cumartesi.
- Miesiące po turecku: od ocak do aralıkTureckie grupy wyrazówWszystkie dwanaście tureckich miesięcy od ocak do aralık oraz krótka końcówka -da/-ta, która daje „w marcu”: martta, eylülde, aralıkta. Bez wielkiej litery i apostrofu.
- Nazwy rodziny: strona matki i strona ojcaTureckie grupy wyrazówCiocie, wujkowie i dziadkowie mają po turecku różne nazwy zależnie od strony: anneanne i babaanne, amca i dayı, hala i teyze.
- Części ciała od głowy do stópTureckie grupy wyrazówCzternaście słów o ciele z formami „mój”, wyjaśnienie, czemu jest burnum i ağzım, ale boğazım, oraz jak powiedzieć, co boli.
- Nazwy owoców na targ i do stołuTureckie grupy wyrazówPopularne owoce od elma do karpuz, dlaczego w zdaniach typu Elma seviyorum nie mają końcówki i jak nie pomylić czereśni z wiśnią.
- Warzywa (sebzeler): kupowanie na wagę i na sztukiTureckie grupy wyrazówPoznaj dwanaście warzyw z targu, od domates po lahana, zamów je na kilogramy, pęczki i sztuki i zobacz, czemu havuç daje havucu, a soğan zostaje soğanı.
- Napoje: çay, kahve, su i zamawianieTureckie grupy wyrazówSześć codziennych napojów i zamawianie po turecku: bir bardak çay bez liczby mnogiej, czasownik içmek zamiast yemek i suyu w portakal suyu.
- Śniadanie po turecku: ekmek, peynir, zeytin, kahvaltıTureckie grupy wyrazówChleb, ser, oliwki, jajka, dżem i miód: nazwij turecki stół śniadaniowy, powiedz kahvaltı yapmak i zobacz, czemu ekmek zmienia się w ekmeğe.
- Nazwy ubrań: giymek i takmakTureckie grupy wyrazówGiymek czy takmak? Dwanaście nazw ubrań od gömlek do ayakkabı i powód, dla którego koszula i buty mają inny czasownik niż okulary i zegarek.
- Pomieszczenia w domu: mutfak, salon, yatak odasıTureckie grupy wyrazówDlaczego sypialnia to yatak odası, a nie yatak oda: dwanaście nazw pomieszczeń od mutfak do koridor i końcówka -sı w złożeniach z oda.
- Zwierzęta domowe i gospodarskie: kedim, köpeğim, kuşumTureckie grupy wyrazówKedim var, köpeğim var: dziesięć zwierząt domowych i gospodarskich, końcówka „mój” z var oraz powód, dla którego köpek zmienia się w köpeğim, a at w atım.
- Zawody po turecku: od öğretmen do gazeteciTureckie grupy wyrazówNe iş yapıyorsun? Dziesięć zawodów, odpowiedź jednym słowem, np. doktorum, i powód, dla którego Ne yapıyorsun? pyta o coś innego.
- Cześć: merhaba i selamJak to powiedzieć po tureckuDowiedz się, jak się przywitać po turecku: merhaba i selam, kiedy pasuje które, jak pozdrowić grupę słowem merhabalar i jak przekazać pozdrowienie komuś nieobecnemu.
- Günaydın: dzień dobry rano po tureckuJak to powiedzieć po tureckuGünaydın to jedno słowo na każde poranne powitanie: jak je pisać, jak na nie odpowiedzieć i kiedy zamienić je na iyi günler.
- Dziękuję po turecku: teşekkür ederim, sağ olJak to powiedzieć po tureckuJak podziękować po turecku w odpowiednim tonie: teşekkürler, sağ ol i teşekkür ederim, jak podać powód przez için i co odpowiedzieć na podziękowanie.
- Proszę: lütfen i buyurunJak to powiedzieć po tureckuPoproś po turecku o herbatę, wodę albo przysługę z lütfen i dowiedz się, dlaczego podając coś komuś, mówi się buyurun.
- Przepraszam po turecku: özür dilerim, pardonJak to powiedzieć po tureckuKiedy mówić özür dilerim, pardon i affedersiniz: prawdziwe przeprosiny, lekkie „przepraszam” i grzeczne zaczepienie obcego, a w odpowiedzi önemli değil.
- Do widzenia po turecku: hoşça kal i güle güleJak to powiedzieć po tureckuPoznaj dwa tureckie pożegnania: hoşça kal mówi ten, kto wychodzi, a güle güle ten, kto zostaje. Do tego grzeczne hoşça kalın i görüşürüz, czyli do zobaczenia.
- Nasılsın? Jak zapytać, jak się ktoś maJak to powiedzieć po tureckuZapytaj przyjaciela nasılsın, a starszą osobę nasılsınız, odpowiedz iyiyim lub yorgunum i dowiedz się, skąd po iyi bierze się litera y.
- Mam na imię ...: adım i benim adımJak to powiedzieć po tureckuPo turecku «mam na imię» mówi się bez czasownika: adım Elif. Zobacz, jak działają adım, adın i adı, kiedy dodać benim i czym różni się Ben Elif'im.
- Nie rozumiem: anlamıyorum, anlamadımJak to powiedzieć po tureckuJak powiedzieć po turecku, że nie nadążasz: anlamıyorum czy anlamadım, jak poprosić o powtórzenie i dlaczego jest -mıyor, a nie -mayor.
- Tak i nie: evet, hayır, var, yokJak to powiedzieć po tureckuCzy jest mleko? Süt var mı? Po turecku odpowiadasz evet i hayır, a na pytania o obecność i posiadanie słowami var i yok. Zobacz, które słowo wybrać.
- Ile to kosztuje? ne kadar i kaç liraJak to powiedzieć po tureckuNe kadar i kaç lira pytają o cenę, ale tylko kaç wymaga rzeczownika po sobie. Poznaj oba pytania, odpowiedź w lirach i powód, dla którego lira zostaje w liczbie pojedynczej.
- Gdzie jest...? Pytanie z neredeJak to powiedzieć po tureckuTuvalet nerede? to całe pytanie: rzeczownik plus nerede, bez czasownika. Dowiesz się, kiedy dochodzi -sin, czemu gözlük zmienia się w gözlüğüm i czym różni się nereye.
- Powitania o różnych porach: günaydın, iyi akşamlarTurecki na co dzieńKtóre tureckie powitanie pasuje do pory dnia: günaydın, iyi günler czy iyi akşamlar? Do tego odpowiedź hoş bulduk na hoş geldiniz i powód, dla którego iyi geceler nie jest powitaniem.
- Przedstawianie się: imię i memnun oldumTurecki na co dzieńPowiedz, jak masz na imię, używając Benim adım… albo Ben …-(y)im, zapytaj grzecznie o imię i zakończ memnun oldum. Dwa wzory i błąd ich mieszania.
- Pytanie o samopoczucie (Nasılsın?)Turecki na co dzieńWybierz między nasılsın a nasılsınız, odpowiedz słowami iyiyim, hastayım lub yorgunum i zobacz, skąd po samogłosce bierze się litera y.
- Proszę, dziękuję, przepraszam: lütfen i resztaTurecki na co dzieńProszę, dziękuję, przepraszam i proszę bardzo po turecku: lütfen, teşekkür ederim, özür dilerim i rica ederim, i kiedy której frazy użyć.
- Pożegnanie: hoşça kal i güle güleTurecki na co dzieńKto mówi hoşça kal, a kto odpowiada güle güle? Naucz się żegnać po turecku w dzień i w nocy i zobacz, dlaczego tych dwóch pożegnań nie wolno zamieniać.
- Prośba o powtórzenie i wolniejszą mowęTurecki na co dzieńPowiedz, że nie zrozumiałeś, i grzecznie poproś nieznajomego o powtórzenie, wolniejsze mówienie lub zapisanie: anlamadım, tekrar eder misiniz.
- Skąd jesteś i gdzie mieszkaszTurecki na co dzieńPowiedz, skąd pochodzisz i gdzie mieszkasz: Nerelisin?, Almanya'danım, Berlin'de yaşıyorum oraz dlaczego -den oznacza pochodzenie, a -de miejsce, w którym jesteś teraz.
- Przeliterowanie imienia i podanie numeru telefonuTurecki na co dzieńPrzeliteruj imię tureckimi nazwami liter, odróżniaj ı od i i podaj numer telefonu cyfra po cyfrze, co przydaje się przy formularzach i rozmowach telefonicznych.
- Zamawianie herbaty i kawy: bir çay lütfenTurecki na co dzieńZamów herbatę, kawę i rachunek po turecku: bir çay lütfen, liczenie z bardak i fincan, grzeczna prośba z alabilir miyim oraz „z mlekiem" i „bez cukru".
- Zamawianie jedzenia: lütfen, istiyorum, alabilir miyimTurecki na co dzieńZamów jedzenie w tureckiej restauracji: poproś o kartę, nazwij danie z lütfen lub istiyorum, poproś o rachunek i sprawdź, kiedy hesap staje się hesabı.
- Pytanie o cenę: kaç lira?Turecki na co dzieńBu kaç lira? albo Ne kadar? Dwa tureckie sposoby pytania o cenę, odczytanie liczby w odpowiedzi i powód, dla którego lira nie przyjmuje liczby mnogiej.
- Zakupy na targu i w sklepie: kilo pomidorów, proszęTurecki na co dzieńZamów towar na wagę, zapytaj o sumę i weź resztę po turecku. Zobacz, dlaczego po mierze, takiej jak kilo, towar zostaje w formie podstawowej.
- Pytanie o drogę: nerede i sağa dönünTurecki na co dzieńZapytaj o miejsce słowem nerede, rozumiej krótkie wskazówki jak düz gidin i sağa dönün i zobacz, czemu skręt w prawo wymaga końcówki -a, a nie -da.
- Kupowanie biletu: bir bilet lütfenTurecki na co dzieńAnkara'ya bir bilet lütfen: kup bilet na autobus lub metro po turecku, zapytaj o godzinę i peron i zobacz, czemu miasto dostaje -a, a nie -da.
- Pytanie o godzinę i podawanie godziny: saat kaç?Turecki na co dzieńSaat kaç? czy saat kaçta? Zapytaj o godzinę, podaj pełną godzinę i wpół do czwartej, a końcówką -te/-ta powiedz, kiedy coś się dzieje.
- Poznajemy sąsiada: yeni komşunuzumTurecki na co dzieńPrzedstaw się nowym sąsiadom słowami yeni komşunuzum, zapytaj o piętro i złóż życzenia hayırlı olsun komuś, kto się wprowadził, zawsze w grzecznej formie siz.
- Rozmowa o rodzinie: annem, kardeşim, varTurecki na co dzieńAnnem i kardeşim znaczą moja mama i moje rodzeństwo. Poznaj końcówkę -m, licz krewnych z var i yok oraz zadaj pytanie Kaç kardeşin var?
- Rozmowa o pracy i studiachTurecki na co dzieńNe iş yapıyorsun? Odpowiedz zawodem z końcówką osobową, jak w öğretmenim, a miejsce podaj miejscownikiem: hastanede çalışıyorum.
- Prośba o pomoc: yardım eder misiniz, tuvalet neredeTurecki na co dzieńBana yardım eder misiniz? Poproś o pomoc z osobą w celowniku, zapytaj o toaletę słowem nerede i powiedz bir sorun var, gdy coś jest nie tak.
- Życzenia na co dzień: afiyet olsun, geçmiş olsun, kutlu olsunTurecki na co dzieńŻycz komuś dobrze po turecku: afiyet olsun przy posiłku, geçmiş olsun w chorobie, kutlu olsun na urodziny i święta oraz kiedy 'twój' staje się -ın lub -ınız.






